Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

кару́начніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. кару́начніца кару́начніцы
Р. кару́начніцы кару́начніц
Д. кару́начніцы кару́начніцам
В. кару́начніцу кару́начніц
Т. кару́начніцай
кару́начніцаю
кару́начніцамі
М. кару́начніцы кару́начніцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

кару́нд

‘каштоўны камень; ювелірны выраб’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. кару́нд карунды
Р. кару́нда карундаў
Д. кару́нду карундам
В. кару́нд карунды
Т. кару́ндам карундамі
М. кару́ндзе карундах

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

кару́нд

‘мінерал’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. кару́нд
Р. кару́нду
Д. кару́нду
В. кару́нд
Т. кару́ндам
М. кару́ндзе

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

кару́ндавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. кару́ндавы кару́ндавая кару́ндавае кару́ндавыя
Р. кару́ндавага кару́ндавай
кару́ндавае
кару́ндавага кару́ндавых
Д. кару́ндаваму кару́ндавай кару́ндаваму кару́ндавым
В. кару́ндавы (неадуш.)
кару́ндавага (адуш.)
кару́ндавую кару́ндавае кару́ндавыя (неадуш.)
кару́ндавых (адуш.)
Т. кару́ндавым кару́ндавай
кару́ндаваю
кару́ндавым кару́ндавымі
М. кару́ндавым кару́ндавай кару́ндавым кару́ндавых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

кару́нкавы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. кару́нкавы кару́нкавая кару́нкавае кару́нкавыя
Р. кару́нкавага кару́нкавай
кару́нкавае
кару́нкавага кару́нкавых
Д. кару́нкаваму кару́нкавай кару́нкаваму кару́нкавым
В. кару́нкавы (неадуш.)
кару́нкавага (адуш.)
кару́нкавую кару́нкавае кару́нкавыя (неадуш.)
кару́нкавых (адуш.)
Т. кару́нкавым кару́нкавай
кару́нкаваю
кару́нкавым кару́нкавымі
М. кару́нкавым кару́нкавай кару́нкавым кару́нкавых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

кару́нкавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. кару́нкавы кару́нкавая кару́нкавае кару́нкавыя
Р. кару́нкавага кару́нкавай
кару́нкавае
кару́нкавага кару́нкавых
Д. кару́нкаваму кару́нкавай кару́нкаваму кару́нкавым
В. кару́нкавы (неадуш.)
кару́нкавага (адуш.)
кару́нкавую кару́нкавае кару́нкавыя (неадуш.)
кару́нкавых (адуш.)
Т. кару́нкавым кару́нкавай
кару́нкаваю
кару́нкавым кару́нкавымі
М. кару́нкавым кару́нкавай кару́нкавым кару́нкавых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

карункапляце́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. карункапляце́нне
Р. карункапляце́ння
Д. карункапляце́нню
В. карункапляце́нне
Т. карункапляце́ннем
М. карункапляце́нні

Крыніцы: piskunou2012.

кару́нкі

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. кару́нкі
Р. кару́нак
Д. кару́нкам
В. кару́нкі
Т. кару́нкамі
М. кару́нках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

кару́нніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. кару́нніца кару́нніцы
Р. кару́нніцы кару́нніц
Д. кару́нніцы кару́нніцам
В. кару́нніцу кару́нніц
Т. кару́нніцай
кару́нніцаю
кару́нніцамі
М. кару́нніцы кару́нніцах

Крыніцы: piskunou2012.

кару́нны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. кару́нны кару́нная кару́ннае кару́нныя
Р. кару́ннага кару́ннай
кару́ннае
кару́ннага кару́нных
Д. кару́ннаму кару́ннай кару́ннаму кару́нным
В. кару́нны (неадуш.)
кару́ннага (адуш.)
кару́нную кару́ннае кару́нныя (неадуш.)
кару́нных (адуш.)
Т. кару́нным кару́ннай
кару́ннаю
кару́нным кару́ннымі
М. кару́нным кару́ннай кару́нным кару́нных

Крыніцы: piskunou2012.