кару́начніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
кару́начніца |
кару́начніцы |
| Р. |
кару́начніцы |
кару́начніц |
| Д. |
кару́начніцы |
кару́начніцам |
| В. |
кару́начніцу |
кару́начніц |
| Т. |
кару́начніцай кару́начніцаю |
кару́начніцамі |
| М. |
кару́начніцы |
кару́начніцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
кару́нд
‘каштоўны камень; ювелірны выраб’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
кару́нд |
карунды |
| Р. |
кару́нда |
карундаў |
| Д. |
кару́нду |
карундам |
| В. |
кару́нд |
карунды |
| Т. |
кару́ндам |
карундамі |
| М. |
кару́ндзе |
карундах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
кару́нд
‘мінерал’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
кару́нд |
| Р. |
кару́нду |
| Д. |
кару́нду |
| В. |
кару́нд |
| Т. |
кару́ндам |
| М. |
кару́ндзе |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
кару́ндавы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
кару́ндавы |
кару́ндавая |
кару́ндавае |
кару́ндавыя |
| Р. |
кару́ндавага |
кару́ндавай кару́ндавае |
кару́ндавага |
кару́ндавых |
| Д. |
кару́ндаваму |
кару́ндавай |
кару́ндаваму |
кару́ндавым |
| В. |
кару́ндавы (неадуш.) кару́ндавага (адуш.) |
кару́ндавую |
кару́ндавае |
кару́ндавыя (неадуш.) кару́ндавых (адуш.) |
| Т. |
кару́ндавым |
кару́ндавай кару́ндаваю |
кару́ндавым |
кару́ндавымі |
| М. |
кару́ндавым |
кару́ндавай |
кару́ндавым |
кару́ндавых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
кару́нкавы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
кару́нкавы |
кару́нкавая |
кару́нкавае |
кару́нкавыя |
| Р. |
кару́нкавага |
кару́нкавай кару́нкавае |
кару́нкавага |
кару́нкавых |
| Д. |
кару́нкаваму |
кару́нкавай |
кару́нкаваму |
кару́нкавым |
| В. |
кару́нкавы (неадуш.) кару́нкавага (адуш.) |
кару́нкавую |
кару́нкавае |
кару́нкавыя (неадуш.) кару́нкавых (адуш.) |
| Т. |
кару́нкавым |
кару́нкавай кару́нкаваю |
кару́нкавым |
кару́нкавымі |
| М. |
кару́нкавым |
кару́нкавай |
кару́нкавым |
кару́нкавых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
кару́нкавы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
кару́нкавы |
кару́нкавая |
кару́нкавае |
кару́нкавыя |
| Р. |
кару́нкавага |
кару́нкавай кару́нкавае |
кару́нкавага |
кару́нкавых |
| Д. |
кару́нкаваму |
кару́нкавай |
кару́нкаваму |
кару́нкавым |
| В. |
кару́нкавы (неадуш.) кару́нкавага (адуш.) |
кару́нкавую |
кару́нкавае |
кару́нкавыя (неадуш.) кару́нкавых (адуш.) |
| Т. |
кару́нкавым |
кару́нкавай кару́нкаваю |
кару́нкавым |
кару́нкавымі |
| М. |
кару́нкавым |
кару́нкавай |
кару́нкавым |
кару́нкавых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
карункапляце́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
карункапляце́нне |
| Р. |
карункапляце́ння |
| Д. |
карункапляце́нню |
| В. |
карункапляце́нне |
| Т. |
карункапляце́ннем |
| М. |
карункапляце́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
кару́нкі
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
кару́нкі |
| Р. |
кару́нак |
| Д. |
кару́нкам |
| В. |
кару́нкі |
| Т. |
кару́нкамі |
| М. |
кару́нках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
кару́нніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
кару́нніца |
кару́нніцы |
| Р. |
кару́нніцы |
кару́нніц |
| Д. |
кару́нніцы |
кару́нніцам |
| В. |
кару́нніцу |
кару́нніц |
| Т. |
кару́нніцай кару́нніцаю |
кару́нніцамі |
| М. |
кару́нніцы |
кару́нніцах |
Крыніцы:
piskunou2012.