дазо́рніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| дазо́рніца | дазо́рніцы | |
| дазо́рніцы | дазо́рніц | |
| дазо́рніцы | дазо́рніцам | |
| дазо́рніцу | дазо́рніц | |
| дазо́рніцай дазо́рніцаю |
дазо́рніцамі | |
| дазо́рніцы | дазо́рніцах |
Крыніцы:
Verbum
анлайнавы слоўнікГраматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Скарачэннідазо́рны
прыметнік, адносны
| дазо́рны | дазо́рная | дазо́рнае | дазо́рныя | |
| дазо́рнага | дазо́рнай дазо́рнае |
дазо́рнага | дазо́рных | |
| дазо́рнаму | дазо́рнай | дазо́рнаму | дазо́рным | |
| дазо́рны ( дазо́рнага ( |
дазо́рную | дазо́рнае | дазо́рныя ( дазо́рных ( |
|
| дазо́рным | дазо́рнай дазо́рнаю |
дазо́рным | дазо́рнымі | |
| дазо́рным | дазо́рнай | дазо́рным | дазо́рных | |
Крыніцы:
дазо́рны
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
| дазо́рны | дазо́рныя | |
| дазо́рнага | дазо́рных | |
| дазо́рнаму | дазо́рным | |
| дазо́рнага | дазо́рных | |
| дазо́рным | дазо́рнымі | |
| дазо́рным | дазо́рных |
Крыніцы:
дазо́рца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне
| дазо́рца | дазо́рцы | |
| дазо́рцы | дазо́рцаў | |
| дазо́рцу | дазо́рцам | |
| дазо́рцу | дазо́рцаў | |
| дазо́рцам | дазо́рцамі | |
| дазо́рцы | дазо́рцах |
Крыніцы:
дазо́рчы
прыметнік, адносны
| дазо́рчы | дазо́рчая | дазо́рчае | дазо́рчыя | |
| дазо́рчага | дазо́рчай дазо́рчае |
дазо́рчага | дазо́рчых | |
| дазо́рчаму | дазо́рчай | дазо́рчаму | дазо́рчым | |
| дазо́рчы ( дазо́рчага ( |
дазо́рчую | дазо́рчае | дазо́рчыя ( дазо́рчых ( |
|
| дазо́рчым | дазо́рчай дазо́рчаю |
дазо́рчым | дазо́рчымі | |
| дазо́рчым | дазо́рчай | дазо́рчым | дазо́рчых | |
Крыніцы:
дазо́рчы
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
| дазо́рчы | дазо́рчыя | |
| дазо́рчага | дазо́рчых | |
| дазо́рчаму | дазо́рчым | |
| дазо́рчага | дазо́рчых | |
| дазо́рчым | дазо́рчымі | |
| дазо́рчым | дазо́рчых |
Крыніцы:
дазя́ла
прыслоўе
| дазя́ла | - | - |
Крыніцы:
даігра́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| даігра́юся | даігра́емся | |
| даігра́ешся | даігра́ецеся | |
| даігра́ецца | даігра́юцца | |
| Прошлы час | ||
| даігра́ўся | даігра́ліся | |
| даігра́лася | ||
| даігра́лася | ||
| Загадны лад | ||
| даігра́йся | даігра́йцеся | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| даігра́ўшыся | ||
Крыніцы:
даігра́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| даігра́ю | даігра́ем | |
| даігра́еш | даігра́еце | |
| даігра́е | даігра́юць | |
| Прошлы час | ||
| даігра́ў | даігра́лі | |
| даігра́ла | ||
| даігра́ла | ||
| Загадны лад | ||
| даігра́й | даігра́йце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| даігра́ўшы | ||
Крыніцы:
даі́грыванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| даі́грыванне | |
| даі́грывання | |
| даі́грыванню | |
| даі́грыванне | |
| даі́грываннем | |
| даі́грыванні |
Крыніцы: