Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

дазіра́льнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дазіра́льнік дазіра́льнікі
Р. дазіра́льніка дазіра́льнікаў
Д. дазіра́льніку дазіра́льнікам
В. дазіра́льніка дазіра́льнікаў
Т. дазіра́льнікам дазіра́льнікамі
М. дазіра́льніку дазіра́льніках

Крыніцы: piskunou2012.

дазіра́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. дазіра́нне
Р. дазіра́ння
Д. дазіра́нню
В. дазіра́нне
Т. дазіра́ннем
М. дазіра́нні

Крыніцы: piskunou2012.

дазіра́ць

‘выглядаць каго-небудзь, што-небудзь; наглядаць, падглядаць за кім-небудзь, чым-небудзь’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. дазіра́ю дазіра́ем
2-я ас. дазіра́еш дазіра́еце
3-я ас. дазіра́е дазіра́юць
Прошлы час
м. дазіра́ў дазіра́лі
ж. дазіра́ла
н. дазіра́ла
Загадны лад
2-я ас. дазіра́й дазіра́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час дазіра́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

дазіро́вачны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дазіро́вачны дазіро́вачная дазіро́вачнае дазіро́вачныя
Р. дазіро́вачнага дазіро́вачнай
дазіро́вачнае		 дазіро́вачнага дазіро́вачных
Д. дазіро́вачнаму дазіро́вачнай дазіро́вачнаму дазіро́вачным
В. дазіро́вачны (неадуш.) дазіро́вачную дазіро́вачнае дазіро́вачныя (неадуш.)
Т. дазіро́вачным дазіро́вачнай
дазіро́вачнаю		 дазіро́вачным дазіро́вачнымі
М. дазіро́вачным дазіро́вачнай дазіро́вачным дазіро́вачных

Крыніцы: krapivabr2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

дазіро́ўка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. дазіро́ўка
Р. дазіро́ўкі
Д. дазіро́ўцы
В. дазіро́ўку
Т. дазіро́ўкай
дазіро́ўкаю
М. дазіро́ўцы

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дазнава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. дазнава́нне
Р. дазнава́ння
Д. дазнава́нню
В. дазнава́нне
Т. дазнава́ннем
М. дазнава́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

дазнава́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. дазнаю́ся дазнаё́мся
2-я ас. дазнае́шся дазнаяце́ся
3-я ас. дазнае́цца дазнаю́цца
Прошлы час
м. дазнава́ўся дазнава́ліся
ж. дазнава́лася
н. дазнава́лася
Загадны лад
2-я ас. дазнава́йся дазнава́йцеся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дазнава́ць

‘спазнаваць, зведваць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. дазнаю́ дазнаё́м
2-я ас. дазнае́ш дазнаяце́
3-я ас. дазнае́ дазнаю́ць
Прошлы час
м. дазнава́ў дазнава́лі
ж. дазнава́ла
н. дазнава́ла
Загадны лад
2-я ас. дазнава́й дазнава́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час дазнаючы́

Крыніцы: piskunou2012.

дазна́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дазна́нне дазна́нні
Р. дазна́ння дазна́нняў
Д. дазна́нню дазна́нням
В. дазна́нне дазна́нні
Т. дазна́ннем дазна́ннямі
М. дазна́нні дазна́ннях

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дазна́ны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дазна́ны дазна́ная дазна́нае дазна́ныя
Р. дазна́нага дазна́най
дазна́нае		 дазна́нага дазна́ных
Д. дазна́наму дазна́най дазна́наму дазна́ным
В. дазна́ны (неадуш.)
дазна́нага (адуш.)		 дазна́ную дазна́нае дазна́ныя (неадуш.)
дазна́ных (адуш.)
Т. дазна́ным дазна́най
дазна́наю		 дазна́ным дазна́нымі
М. дазна́ным дазна́най дазна́ным дазна́ных

Крыніцы: piskunou2012.