дазна́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дазна́юся |
дазна́емся |
| 2-я ас. |
дазна́ешся |
дазна́ецеся |
| 3-я ас. |
дазна́ецца |
дазна́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
дазна́ўся |
дазна́ліся |
| ж. |
дазна́лася |
| н. |
дазна́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
дазна́йся |
дазна́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
дазна́ўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дазна́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дазна́ю |
дазна́ем |
| 2-я ас. |
дазна́еш |
дазна́еце |
| 3-я ас. |
дазна́е |
дазна́юць |
| Прошлы час |
| м. |
дазна́ў |
дазна́лі |
| ж. |
дазна́ла |
| н. |
дазна́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
дазна́й |
дазна́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
дазна́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
дазна́чаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дазна́чаны |
дазна́чаная |
дазна́чанае |
дазна́чаныя |
| Р. |
дазна́чанага |
дазна́чанай дазна́чанае |
дазна́чанага |
дазна́чаных |
| Д. |
дазна́чанаму |
дазна́чанай |
дазна́чанаму |
дазна́чаным |
| В. |
дазна́чаны дазна́чанага |
дазна́чаную |
дазна́чанае |
дазна́чаныя дазна́чаных |
| Т. |
дазна́чаным |
дазна́чанай дазна́чанаю |
дазна́чаным |
дазна́чанымі |
| М. |
дазна́чаным |
дазна́чанай |
дазна́чаным |
дазна́чаных |
Кароткая форма: дазна́чана.
Крыніцы:
krapivabr2012.
дазна́чваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дазна́чваю |
дазна́чваем |
| 2-я ас. |
дазна́чваеш |
дазна́чваеце |
| 3-я ас. |
дазна́чвае |
дазна́чваюць |
| Прошлы час |
| м. |
дазна́чваў |
дазна́чвалі |
| ж. |
дазна́чвала |
| н. |
дазна́чвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
дазна́чвай |
дазна́чвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
дазна́чваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
дазна́чыць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дазна́чу |
дазна́чым |
| 2-я ас. |
дазна́чыш |
дазна́чыце |
| 3-я ас. |
дазна́чыць |
дазна́чаць |
| Прошлы час |
| м. |
дазна́чыў |
дазна́чылі |
| ж. |
дазна́чыла |
| н. |
дазна́чыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
дазна́ч |
дазна́чце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
дазна́чыўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
дазо́р
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дазо́р |
дазо́ры |
| Р. |
дазо́ру |
дазо́раў |
| Д. |
дазо́ру |
дазо́рам |
| В. |
дазо́р |
дазо́ры |
| Т. |
дазо́рам |
дазо́рамі |
| М. |
дазо́ры |
дазо́рах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дазо́рац
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дазо́рац |
дазо́рцы |
| Р. |
дазо́рца |
дазо́рцаў |
| Д. |
дазо́рцу |
дазо́рцам |
| В. |
дазо́рца |
дазо́рцаў |
| Т. |
дазо́рцам |
дазо́рцамі |
| М. |
дазо́рцу |
дазо́рцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дазо́рнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дазо́рнік |
дазо́рнікі |
| Р. |
дазо́рніка |
дазо́рнікаў |
| Д. |
дазо́рніку |
дазо́рнікам |
| В. |
дазо́рніка |
дазо́рнікаў |
| Т. |
дазо́рнікам |
дазо́рнікамі |
| М. |
дазо́рніку |
дазо́рніках |
Крыніцы:
piskunou2012.