усведамля́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
усведамля́ю |
усведамля́ем |
| 2-я ас. |
усведамля́еш |
усведамля́еце |
| 3-я ас. |
усведамля́е |
усведамля́юць |
| Прошлы час |
| м. |
усведамля́ў |
усведамля́лі |
| ж. |
усведамля́ла |
| н. |
усведамля́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
усведамля́й |
усведамля́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
усведамля́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Усве́я
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Усве́я |
| Р. |
Усве́і |
| Д. |
Усве́і |
| В. |
Усве́ю |
| Т. |
Усве́яй Усве́яю |
| М. |
Усве́і |
усвідрава́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
усвідру́ецца |
усвідру́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
усвідрава́ўся |
усвідрава́ліся |
| ж. |
усвідрава́лася |
| н. |
усвідрава́лася |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
усвідрава́ўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
Усві́ж-Бу́к
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Усві́ж-Бу́к |
| Р. |
Усві́ж-Бу́ка |
| Д. |
Усві́ж-Бу́ку |
| В. |
Усві́ж-Бу́к |
| Т. |
Усві́ж-Бу́кам |
| М. |
Усві́ж-Бу́ку |
У́свіца
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
У́свіца |
| Р. |
У́свіцы |
| Д. |
У́свіцы |
| В. |
У́свіцу |
| Т. |
У́свіцай У́свіцаю |
| М. |
У́свіцы |
усвядо́міцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
усвядо́міцца |
усвядо́мяцца |
| Прошлы час |
| м. |
усвядо́міўся |
усвядо́міліся |
| ж. |
усвядо́мілася |
| н. |
усвядо́мілася |
Крыніцы:
piskunou2012.
усвядо́міць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
усвядо́млю |
усвядо́мім |
| 2-я ас. |
усвядо́міш |
усвядо́міце |
| 3-я ас. |
усвядо́міць |
усвядо́мяць |
| Прошлы час |
| м. |
усвядо́міў |
усвядо́мілі |
| ж. |
усвядо́міла |
| н. |
усвядо́міла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
усвядо́м |
усвядо́мце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
усвядо́міўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
усвядо́млена
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| усвядо́млена |
усвядо́мленей |
- |
Крыніцы:
piskunou2012.
усвядо́мленасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
усвядо́мленасць |
| Р. |
усвядо́мленасці |
| Д. |
усвядо́мленасці |
| В. |
усвядо́мленасць |
| Т. |
усвядо́мленасцю |
| М. |
усвядо́мленасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
усвядо́млены
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
усвядо́млены |
усвядо́мленая |
усвядо́мленае |
усвядо́мленыя |
| Р. |
усвядо́мленага |
усвядо́мленай усвядо́мленае |
усвядо́мленага |
усвядо́мленых |
| Д. |
усвядо́мленаму |
усвядо́мленай |
усвядо́мленаму |
усвядо́мленым |
| В. |
усвядо́млены (неадуш.) усвядо́мленага (адуш.) |
усвядо́мленую |
усвядо́мленае |
усвядо́мленыя (неадуш.) усвядо́мленых (адуш.) |
| Т. |
усвядо́мленым |
усвядо́мленай усвядо́мленаю |
усвядо́мленым |
усвядо́мленымі |
| М. |
усвядо́мленым |
усвядо́мленай |
усвядо́мленым |
усвядо́мленых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.