дагаджа́льнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дагаджа́льнік |
дагаджа́льнікі |
| Р. |
дагаджа́льніка |
дагаджа́льнікаў |
| Д. |
дагаджа́льніку |
дагаджа́льнікам |
| В. |
дагаджа́льніка |
дагаджа́льнікаў |
| Т. |
дагаджа́льнікам |
дагаджа́льнікамі |
| М. |
дагаджа́льніку |
дагаджа́льніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
дагаджа́льніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дагаджа́льніца |
дагаджа́льніцы |
| Р. |
дагаджа́льніцы |
дагаджа́льніц |
| Д. |
дагаджа́льніцы |
дагаджа́льніцам |
| В. |
дагаджа́льніцу |
дагаджа́льніц |
| Т. |
дагаджа́льніцай дагаджа́льніцаю |
дагаджа́льніцамі |
| М. |
дагаджа́льніцы |
дагаджа́льніцах |
Крыніцы:
piskunou2012.
дагаджа́льніцтва
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
дагаджа́льніцтва |
| Р. |
дагаджа́льніцтва |
| Д. |
дагаджа́льніцтву |
| В. |
дагаджа́льніцтва |
| Т. |
дагаджа́льніцтвам |
| М. |
дагаджа́льніцтве |
Крыніцы:
piskunou2012.
дагаджа́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
дагаджа́нне |
| Р. |
дагаджа́ння |
| Д. |
дагаджа́нню |
| В. |
дагаджа́нне |
| Т. |
дагаджа́ннем |
| М. |
дагаджа́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
tsbm1984.
дагаджа́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дагаджа́юся |
дагаджа́емся |
| 2-я ас. |
дагаджа́ешся |
дагаджа́ецеся |
| 3-я ас. |
дагаджа́ецца |
дагаджа́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
дагаджа́ўся |
дагаджа́ліся |
| ж. |
дагаджа́лася |
| н. |
дагаджа́лася |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
дагаджа́ючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
дагаджа́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дагаджа́ю |
дагаджа́ем |
| 2-я ас. |
дагаджа́еш |
дагаджа́еце |
| 3-я ас. |
дагаджа́е |
дагаджа́юць |
| Прошлы час |
| м. |
дагаджа́ў |
дагаджа́лі |
| ж. |
дагаджа́ла |
| н. |
дагаджа́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
дагаджа́й |
дагаджа́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
дагаджа́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
дагаджэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дагаджэ́нне |
дагаджэ́нні |
| Р. |
дагаджэ́ння |
дагаджэ́нняў |
| Д. |
дагаджэ́нню |
дагаджэ́нням |
| В. |
дагаджэ́нне |
дагаджэ́нні |
| Т. |
дагаджэ́ннем |
дагаджэ́ннямі |
| М. |
дагаджэ́нні |
дагаджэ́ннях |
Крыніцы:
piskunou2012.
дагадзі́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дагаджу́ |
даго́дзім |
| 2-я ас. |
даго́дзіш |
даго́дзіце |
| 3-я ас. |
даго́дзіць |
даго́дзяць |
| Прошлы час |
| м. |
дагадзі́ў |
дагадзі́лі |
| ж. |
дагадзі́ла |
| н. |
дагадзі́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
дагадзі́ |
дагадзі́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
дагадзі́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дага́дка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дага́дка |
дага́дкі |
| Р. |
дага́дкі |
дага́дак |
| Д. |
дага́дцы |
дага́дкам |
| В. |
дага́дку |
дага́дкі |
| Т. |
дага́дкай дага́дкаю |
дага́дкамі |
| М. |
дага́дцы |
дага́дках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.