дагава́рваць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дагава́рваю |
дагава́рваем |
| 2-я ас. |
дагава́рваеш |
дагава́рваеце |
| 3-я ас. |
дагава́рвае |
дагава́рваюць |
| Прошлы час |
| м. |
дагава́рваў |
дагава́рвалі |
| ж. |
дагава́рвала |
| н. |
дагава́рвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
дагава́рвай |
дагава́рвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
дагава́рваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012,
tsbm1984.
дагавары́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дагавару́ся |
дагаво́рымся |
| 2-я ас. |
дагаво́рышся |
дагаво́рыцеся |
| 3-я ас. |
дагаво́рыцца |
дагаво́рацца |
| Прошлы час |
| м. |
дагавары́ўся |
дагавары́ліся |
| ж. |
дагавары́лася |
| н. |
дагавары́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
дагавары́ся |
дагавары́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
дагавары́ўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дагавары́ць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дагавару́ |
дагаво́рым |
| 2-я ас. |
дагаво́рыш |
дагаво́рыце |
| 3-я ас. |
дагаво́рыць |
дагаво́раць |
| Прошлы час |
| м. |
дагавары́ў |
дагавары́лі |
| ж. |
дагавары́ла |
| н. |
дагавары́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
дагавары́ |
дагавары́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
дагавары́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дагаво́р
‘дакумент’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дагаво́р |
дагаво́ры |
| Р. |
дагаво́ра |
дагаво́раў |
| Д. |
дагаво́ру |
дагаво́рам |
| В. |
дагаво́р |
дагаво́ры |
| Т. |
дагаво́рам |
дагаво́рамі |
| М. |
дагаво́ры |
дагаво́рах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дагаво́р
‘дзеянне’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
дагаво́р |
| Р. |
дагаво́ру |
| Д. |
дагаво́ру |
| В. |
дагаво́р |
| Т. |
дагаво́рам |
| М. |
дагаво́ры |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дагавораздо́льнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
дагавораздо́льнасць |
| Р. |
дагавораздо́льнасці |
| Д. |
дагавораздо́льнасці |
| В. |
дагавораздо́льнасць |
| Т. |
дагавораздо́льнасцю |
| М. |
дагавораздо́льнасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
дагаво́ранасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
дагаво́ранасць |
| Р. |
дагаво́ранасці |
| Д. |
дагаво́ранасці |
| В. |
дагаво́ранасць |
| Т. |
дагаво́ранасцю |
| М. |
дагаво́ранасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
дагаво́раны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дагаво́раны |
дагаво́раная |
дагаво́ранае |
дагаво́раныя |
| Р. |
дагаво́ранага |
дагаво́ранай дагаво́ранае |
дагаво́ранага |
дагаво́раных |
| Д. |
дагаво́ранаму |
дагаво́ранай |
дагаво́ранаму |
дагаво́раным |
| В. |
дагаво́раны (неадуш.) дагаво́ранага (адуш.) |
дагаво́раную |
дагаво́ранае |
дагаво́раныя (неадуш.) дагаво́раных (адуш.) |
| Т. |
дагаво́раным |
дагаво́ранай дагаво́ранаю |
дагаво́раным |
дагаво́ранымі |
| М. |
дагаво́раным |
дагаво́ранай |
дагаво́раным |
дагаво́раных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
дагаво́раны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дагаво́раны |
дагаво́раная |
дагаво́ранае |
дагаво́раныя |
| Р. |
дагаво́ранага |
дагаво́ранай дагаво́ранае |
дагаво́ранага |
дагаво́раных |
| Д. |
дагаво́ранаму |
дагаво́ранай |
дагаво́ранаму |
дагаво́раным |
| В. |
дагаво́раны (неадуш.) дагаво́ранага (адуш.) |
дагаво́раную |
дагаво́ранае |
дагаво́раныя (неадуш.) дагаво́раных (адуш.) |
| Т. |
дагаво́раным |
дагаво́ранай дагаво́ранаю |
дагаво́раным |
дагаво́ранымі |
| М. |
дагаво́раным |
дагаво́ранай |
дагаво́раным |
дагаво́раных |
Кароткая форма: дагаво́рана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
дагаво́рванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дагаво́рванне |
дагаво́рванні |
| Р. |
дагаво́рвання |
дагаво́рванняў |
| Д. |
дагаво́рванню |
дагаво́рванням |
| В. |
дагаво́рванне |
дагаво́рванні |
| Т. |
дагаво́рваннем |
дагаво́рваннямі |
| М. |
дагаво́рванні |
дагаво́рваннях |
Крыніцы:
piskunou2012.