Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

давядзе́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. давядзе́нне
Р. давядзе́ння
Д. давядзе́нню
В. давядзе́нне
Т. давядзе́ннем
М. давядзе́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, tsbm1984.

давя́заны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. давя́заны давя́заная давя́занае давя́заныя
Р. давя́занага давя́занай
давя́занае		 давя́занага давя́заных
Д. давя́занаму давя́занай давя́занаму давя́заным
В. давя́заны (неадуш.)
давя́занага (адуш.)		 давя́заную давя́занае давя́заныя (неадуш.)
давя́заных (адуш.)
Т. давя́заным давя́занай
давя́занаю		 давя́заным давя́занымі
М. давя́заным давя́занай давя́заным давя́заных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

давя́заны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. давя́заны давя́заная давя́занае давя́заныя
Р. давя́занага давя́занай
давя́занае		 давя́занага давя́заных
Д. давя́занаму давя́занай давя́занаму давя́заным
В. давя́заны (неадуш.)
давя́занага (адуш.)		 давя́заную давя́занае давя́заныя (неадуш.)
давя́заных (адуш.)
Т. давя́заным давя́занай
давя́занаю		 давя́заным давя́занымі
М. давя́заным давя́занай давя́заным давя́заных

Кароткая форма: давя́зана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

давяза́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. давяжу́ давя́жам
2-я ас. давя́жаш давя́жаце
3-я ас. давя́жа давя́жуць
Прошлы час
м. давяза́ў давяза́лі
ж. давяза́ла
н. давяза́ла
Загадны лад
2-я ас. давяжы́ давяжы́це
Дзеепрыслоўе
прош. час давяза́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

давя́званне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. давя́званне
Р. давя́звання
Д. давя́званню
В. давя́званне
Т. давя́званнем
М. давя́званні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

давя́звацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. давя́зваецца давя́зваюцца
Прошлы час
м. давя́зваўся давя́зваліся
ж. давя́звалася
н. давя́звалася

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

давя́зваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. давя́зваю давя́зваем
2-я ас. давя́зваеш давя́зваеце
3-я ас. давя́звае давя́зваюць
Прошлы час
м. давя́зваў давя́звалі
ж. давя́звала
н. давя́звала
Загадны лад
2-я ас. давя́звай давя́звайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час давя́зваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

давяра́льна

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
давяра́льна - -

Крыніцы: piskunou2012.

давяра́льнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. давяра́льнасць
Р. давяра́льнасці
Д. давяра́льнасці
В. давяра́льнасць
Т. давяра́льнасцю
М. давяра́льнасці

Крыніцы: piskunou2012.

давяра́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. давяра́льны давяра́льная давяра́льнае давяра́льныя
Р. давяра́льнага давяра́льнай
давяра́льнае		 давяра́льнага давяра́льных
Д. давяра́льнаму давяра́льнай давяра́льнаму давяра́льным
В. давяра́льны (неадуш.)
давяра́льнага (адуш.)		 давяра́льную давяра́льнае давяра́льныя (неадуш.)
давяра́льных (адуш.)
Т. давяра́льным давяра́льнай
давяра́льнаю		 давяра́льным давяра́льнымі
М. давяра́льным давяра́льнай давяра́льным давяра́льных

Крыніцы: piskunou2012.