Verbum

анлайнавы слоўнік

падліко́вы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	падліко́вы	падліко́вая	падліко́вае	падліко́выя
Р.	падліко́вага	падліко́вай падліко́вае	падліко́вага	падліко́вых
Д.	падліко́ваму	падліко́вай	падліко́ваму	падліко́вым
В.	падліко́вы (неадуш.) падліко́вага (адуш.)	падліко́вую	падліко́вае	падліко́выя (неадуш.) падліко́вых (адуш.)
Т.	падліко́вым	падліко́вай падліко́ваю	падліко́вым	падліко́вымі
М.	падліко́вым	падліко́вай	падліко́вым	падліко́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

па́дліна

‘мярцвячына’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

падліпа́ла

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012.

падліпа́ла

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012.

падліпа́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

Падлі́п’е

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Падлі́пкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

падлі́плы

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	падлі́плы	падлі́плая	падлі́плае	падлі́плыя
Р.	падлі́плага	падлі́плай падлі́плае	падлі́плага	падлі́плых
Д.	падлі́пламу	падлі́плай	падлі́пламу	падлі́плым
В.	падлі́плы (неадуш.) падлі́плага (адуш.)	падлі́плую	падлі́плае	падлі́плыя (неадуш.) падлі́плых (адуш.)
Т.	падлі́плым	падлі́плай падлі́плаю	падлі́плым	падлі́плымі
М.	падлі́плым	падлі́плай	падлі́плым	падлі́плых

Крыніцы: piskunou2012.

падлі́пнуць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

Падлі́пцы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы