аванту́рнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
аванту́рнік |
аванту́рнікі |
| Р. |
аванту́рніка |
аванту́рнікаў |
| Д. |
аванту́рніку |
аванту́рнікам |
| В. |
аванту́рніка |
аванту́рнікаў |
| Т. |
аванту́рнікам |
аванту́рнікамі |
| М. |
аванту́рніку |
аванту́рніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
аванту́рны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
аванту́рны |
аванту́рная |
аванту́рнае |
аванту́рныя |
| Р. |
аванту́рнага |
аванту́рнай аванту́рнае |
аванту́рнага |
аванту́рных |
| Д. |
аванту́рнаму |
аванту́рнай |
аванту́рнаму |
аванту́рным |
| В. |
аванту́рны (неадуш.) аванту́рнага (адуш.) |
аванту́рную |
аванту́рнае |
аванту́рныя (неадуш.) аванту́рных (адуш.) |
| Т. |
аванту́рным |
аванту́рнай аванту́рнаю |
аванту́рным |
аванту́рнымі |
| М. |
аванту́рным |
аванту́рнай |
аванту́рным |
аванту́рных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
аванту́рны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
аванту́рны |
аванту́рная |
аванту́рнае |
аванту́рныя |
| Р. |
аванту́рнага |
аванту́рнай аванту́рнае |
аванту́рнага |
аванту́рных |
| Д. |
аванту́рнаму |
аванту́рнай |
аванту́рнаму |
аванту́рным |
| В. |
аванту́рны (неадуш.) аванту́рнага (адуш.) |
аванту́рную |
аванту́рнае |
аванту́рныя (неадуш.) аванту́рных (адуш.) |
| Т. |
аванту́рным |
аванту́рнай аванту́рнаю |
аванту́рным |
аванту́рнымі |
| М. |
аванту́рным |
аванту́рнай |
аванту́рным |
аванту́рных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
авантуры́зм
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
авантуры́зм |
| Р. |
авантуры́зму |
| Д. |
авантуры́зму |
| В. |
авантуры́зм |
| Т. |
авантуры́змам |
| М. |
авантуры́зме |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
авантуры́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
авантуры́н |
| Р. |
авантуры́ну |
| Д. |
авантуры́ну |
| В. |
авантуры́н |
| Т. |
авантуры́нам |
| М. |
авантуры́не |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
авантуры́ст
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
авантуры́ст |
авантуры́сты |
| Р. |
авантуры́ста |
авантуры́стаў |
| Д. |
авантуры́сту |
авантуры́стам |
| В. |
авантуры́ста |
авантуры́стаў |
| Т. |
авантуры́стам |
авантуры́стамі |
| М. |
авантуры́сце |
авантуры́стах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.