раску́шаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
раску́шаны |
раску́шаная |
раску́шанае |
раску́шаныя |
| Р. |
раску́шанага |
раску́шанай раску́шанае |
раску́шанага |
раску́шаных |
| Д. |
раску́шанаму |
раску́шанай |
раску́шанаму |
раску́шаным |
| В. |
раску́шаны (неадуш.) раску́шанага (адуш.) |
раску́шаную |
раску́шанае |
раску́шаныя (неадуш.) раску́шаных (адуш.) |
| Т. |
раску́шаным |
раску́шанай раску́шанаю |
раску́шаным |
раску́шанымі |
| М. |
раску́шаным |
раску́шанай |
раску́шаным |
раску́шаных |
Кароткая форма: раску́шана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
раску́шчанасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
раску́шчанасць |
| Р. |
раску́шчанасці |
| Д. |
раску́шчанасці |
| В. |
раску́шчанасць |
| Т. |
раску́шчанасцю |
| М. |
раску́шчанасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
Ра́сла
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Ра́сла |
| Р. |
Ра́сла |
| Д. |
Ра́слу |
| В. |
Ра́сла |
| Т. |
Ра́слам |
| М. |
Ра́сле |
раслі́на
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
раслі́на |
раслі́ны |
| Р. |
раслі́ны |
раслі́н |
| Д. |
раслі́не |
раслі́нам |
| В. |
раслі́ну |
раслі́ны |
| Т. |
раслі́най раслі́наю |
раслі́намі |
| М. |
раслі́не |
раслі́нах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
раслінаво́д
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
раслінаво́д |
раслінаво́ды |
| Р. |
раслінаво́да |
раслінаво́даў |
| Д. |
раслінаво́ду |
раслінаво́дам |
| В. |
раслінаво́да |
раслінаво́даў |
| Т. |
раслінаво́дам |
раслінаво́дамі |
| М. |
раслінаво́дзе |
раслінаво́дах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
раслінаво́дства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
раслінаво́дства |
| Р. |
раслінаво́дства |
| Д. |
раслінаво́дству |
| В. |
раслінаво́дства |
| Т. |
раслінаво́дствам |
| М. |
раслінаво́дстве |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
раслінаво́дчы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
раслінаво́дчы |
раслінаво́дчая |
раслінаво́дчае |
раслінаво́дчыя |
| Р. |
раслінаво́дчага |
раслінаво́дчай раслінаво́дчае |
раслінаво́дчага |
раслінаво́дчых |
| Д. |
раслінаво́дчаму |
раслінаво́дчай |
раслінаво́дчаму |
раслінаво́дчым |
| В. |
раслінаво́дчы (неадуш.) раслінаво́дчага (адуш.) |
раслінаво́дчую |
раслінаво́дчае |
раслінаво́дчыя (неадуш.) раслінаво́дчых (адуш.) |
| Т. |
раслінаво́дчым |
раслінаво́дчай раслінаво́дчаю |
раслінаво́дчым |
раслінаво́дчымі |
| М. |
раслінаво́дчым |
раслінаво́дчай |
раслінаво́дчым |
раслінаво́дчых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
раслінае́дны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
раслінае́дны |
раслінае́дная |
раслінае́днае |
раслінае́дныя |
| Р. |
раслінае́днага |
раслінае́днай раслінае́днае |
раслінае́днага |
раслінае́дных |
| Д. |
раслінае́днаму |
раслінае́днай |
раслінае́днаму |
раслінае́дным |
| В. |
раслінае́дны (неадуш.) раслінае́днага (адуш.) |
раслінае́дную |
раслінае́днае |
раслінае́дныя (неадуш.) раслінае́дных (адуш.) |
| Т. |
раслінае́дным |
раслінае́днай раслінае́днаю |
раслінае́дным |
раслінае́днымі |
| М. |
раслінае́дным |
раслінае́днай |
раслінае́дным |
раслінае́дных |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012.
раслінае́дныя
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне
|
мн. |
| - |
| Н. |
раслінае́дныя |
| Р. |
раслінае́дных |
| Д. |
раслінае́дным |
| В. |
раслінае́дных |
| Т. |
раслінае́днымі |
| М. |
раслінае́дных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012.