Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвжзлмнорухыэ’

дзя́каў

прыметнік, прыналежны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дзя́каў дзя́кава дзя́кава дзя́кавы
Р. дзя́кавага дзя́кавай
дзя́кавае		 дзя́кавага дзя́кавых
Д. дзя́каваму дзя́кавай дзя́каваму дзя́кавым
В. дзя́каў (неадуш.)
дзя́кавага (адуш.)		 дзя́каву дзя́кава дзя́кавы (неадуш.)
дзя́кавых (адуш.)
Т. дзя́кавым дзя́кавай
дзя́каваю		 дзя́кавым дзя́кавымі
М. дзя́кавым дзя́кавай дзя́кавым дзя́кавых

Крыніцы: piskunou2012.

Дзя́каўцы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Дзя́каўцы
Р. Дзя́каўцаў
Д. Дзя́каўцам
В. Дзя́каўцы
Т. Дзя́каўцамі
М. Дзя́каўцах

дзя́кі

часціца

Крыніцы: piskunou2012.

дзя́кла

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. дзя́кла
Р. дзя́кла
Д. дзя́клу
В. дзя́кла
Т. дзя́клам
М. дзя́кле

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

дзякло́

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. дзякло́
Р. дзякла́
Д. дзяклу́
В. дзякло́
Т. дзякло́м
М. дзякле́

Крыніцы: tsbm1984.

дзяко́віч

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дзяко́віч дзяко́вічы
Р. дзяко́віча дзяко́вічаў
Д. дзяко́вічу дзяко́вічам
В. дзяко́віча дзяко́вічаў
Т. дзяко́вічам дзяко́вічамі
М. дзяко́вічу дзяко́вічах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дзяко́вы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дзяко́вы дзяко́вая дзяко́вае дзяко́выя
Р. дзяко́вага дзяко́вай
дзяко́вае		 дзяко́вага дзяко́вых
Д. дзяко́ваму дзяко́вай дзяко́ваму дзяко́вым
В. дзяко́вы (неадуш.)
дзяко́вага (адуш.)		 дзяко́вую дзяко́вае дзяко́выя (неадуш.)
дзяко́вых (адуш.)
Т. дзяко́вым дзяко́вай
дзяко́ваю		 дзяко́вым дзяко́вымі
М. дзяко́вым дзяко́вай дзяко́вым дзяко́вых

Крыніцы: piskunou2012.

дзяко́ў

прыметнік, прыналежны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дзяко́ў дзяко́ва дзяко́ва дзяко́вы
Р. дзяко́вага дзяко́вай
дзяко́вае		 дзяко́вага дзяко́вых
Д. дзяко́ваму дзяко́вай дзяко́ваму дзяко́вым
В. дзяко́вы
дзяко́вага (адуш.)		 дзяко́ву дзяко́ва дзяко́вы (неадуш.)
дзяко́вых (адуш.)
Т. дзяко́вым дзяко́вай
дзяко́ваю		 дзяко́вым дзяко́вымі
М. дзяко́вым дзяко́вай дзяко́вым дзяко́вых

Крыніцы: prym2009, sbm2012, tsbm1984.

дзяко́ўна

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. дзяко́ўна дзяко́ўны
Р. дзяко́ўны дзяко́ўнаў
Д. дзяко́ўне дзяко́ўнам
В. дзяко́ўну дзяко́ўнаў
Т. дзяко́ўнай
дзяко́ўнаю		 дзяко́ўнамі
М. дзяко́ўне дзяко́ўнах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дзяко́ўскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дзяко́ўскі дзяко́ўская дзяко́ўскае дзяко́ўскія
Р. дзяко́ўскага дзяко́ўскай
дзяко́ўскае		 дзяко́ўскага дзяко́ўскіх
Д. дзяко́ўскаму дзяко́ўскай дзяко́ўскаму дзяко́ўскім
В. дзяко́ўскі (неадуш.)
дзяко́ўскага (адуш.)		 дзяко́ўскую дзяко́ўскае дзяко́ўскія (неадуш.)
дзяко́ўскіх (адуш.)
Т. дзяко́ўскім дзяко́ўскай
дзяко́ўскаю		 дзяко́ўскім дзяко́ўскімі
М. дзяко́ўскім дзяко́ўскай дзяко́ўскім дзяко́ўскіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.