Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

замуці́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. заму́ціцца заму́цяцца
Прошлы час
м. замуці́ўся замуці́ліся
ж. замуці́лася
н. замуці́лася

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

замуці́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. замучу́ заму́цім
2-я ас. заму́ціш заму́ціце
3-я ас. заму́ціць заму́цяць
Прошлы час
м. замуці́ў замуці́лі
ж. замуці́ла
н. замуці́ла
Загадны лад
2-я ас. замуці́ замуці́це
Дзеепрыслоўе
прош. час замуці́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

заму́чана

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
заму́чана заму́чаней -

заму́чанасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. заму́чанасць
Р. заму́чанасці
Д. заму́чанасці
В. заму́чанасць
Т. заму́чанасцю
М. заму́чанасці

Крыніцы: piskunou2012.

заму́чаны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. заму́чаны заму́чаная заму́чанае заму́чаныя
Р. заму́чанага заму́чанай
заму́чанае
заму́чанага заму́чаных
Д. заму́чанаму заму́чанай заму́чанаму заму́чаным
В. заму́чаны (неадуш.)
заму́чанага (адуш.)
заму́чаную заму́чанае заму́чаныя (неадуш.)
заму́чаных (адуш.)
Т. заму́чаным заму́чанай
заму́чанаю
заму́чаным заму́чанымі
М. заму́чаным заму́чанай заму́чаным заму́чаных

Крыніцы: piskunou2012.

заму́чаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. заму́чаны заму́чаная заму́чанае заму́чаныя
Р. заму́чанага заму́чанай
заму́чанае
заму́чанага заму́чаных
Д. заму́чанаму заму́чанай заму́чанаму заму́чаным
В. заму́чаны (неадуш.)
заму́чанага (адуш.)
заму́чаную заму́чанае заму́чаныя (неадуш.)
заму́чаных (адуш.)
Т. заму́чаным заму́чанай
заму́чанаю
заму́чаным заму́чанымі
М. заму́чаным заму́чанай заму́чаным заму́чаных

Кароткая форма: заму́чана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

заму́чванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. заму́чванне
Р. заму́чвання
Д. заму́чванню
В. заму́чванне
Т. заму́чваннем
М. заму́чванні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

заму́чвацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. заму́чваюся заму́чваемся
2-я ас. заму́чваешся заму́чваецеся
3-я ас. заму́чваецца заму́чваюцца
Прошлы час
м. заму́чваўся заму́чваліся
ж. заму́чвалася
н. заму́чвалася
Загадны лад
2-я ас. заму́чвайся заму́чвайцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час заму́чваючыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

заму́чваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. заму́чваю заму́чваем
2-я ас. заму́чваеш заму́чваеце
3-я ас. заму́чвае заму́чваюць
Прошлы час
м. заму́чваў заму́чвалі
ж. заму́чвала
н. заму́чвала
Загадны лад
2-я ас. заму́чвай заму́чвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час заму́чваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

заму́чыцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. заму́чуся заму́чымся
2-я ас. заму́чышся заму́чыцеся
3-я ас. заму́чыцца заму́чацца
Прошлы час
м. заму́чыўся заму́чыліся
ж. заму́чылася
н. заму́чылася
Дзеепрыслоўе
прош. час заму́чыўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.