Кло́ўсі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Кло́ўсі | |
| Кло́ўсяў | |
| Кло́ўсям | |
| Кло́ўсі | |
| Кло́ўсямі | |
| Кло́ўсях |
Verbum
анлайнавы слоўнікГраматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Скарачэннікло́цік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| кло́цік | кло́цікі | |
| кло́ціка | кло́цікаў | |
| кло́ціку | кло́цікам | |
| кло́цік | кло́цікі | |
| кло́цікам | кло́цікамі | |
| кло́ціку | кло́ціках |
Крыніцы:
кло́цікавы
прыметнік, адносны
| кло́цікавы | кло́цікавая | кло́цікавае | кло́цікавыя | |
| кло́цікавага | кло́цікавай кло́цікавае |
кло́цікавага | кло́цікавых | |
| кло́цікаваму | кло́цікавай | кло́цікаваму | кло́цікавым | |
| кло́цікавы ( кло́цікавага ( |
кло́цікавую | кло́цікавае | кло́цікавыя ( кло́цікавых ( |
|
| кло́цікавым | кло́цікавай кло́цікаваю |
кло́цікавым | кло́цікавымі | |
| кло́цікавым | кло́цікавай | кло́цікавым | кло́цікавых | |
Крыніцы:
Кло́чкава
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| Кло́чкава | |
| Кло́чкава | |
| Кло́чкаву | |
| Кло́чкава | |
| Кло́чкавам | |
| Кло́чкаве |
Кло́чкі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Кло́чкі | |
| Кло́чак Кло́чкаў |
|
| Кло́чкам | |
| Кло́чкі | |
| Кло́чкамі | |
| Кло́чках |
клуа́тр
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| клуа́тр | клуа́тры | |
| клуа́тра | клуа́траў | |
| клуа́тру | клуа́трам | |
| клуа́тр | клуа́тры | |
| клуа́трам | клуа́трамі | |
| клуа́тры | клуа́трах |
Крыніцы:
клу́б
‘будынак, памяшканне’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| клу́б | клу́бы | |
| клу́ба | клу́баў | |
| клу́бу | клу́бам | |
| клу́б | клу́бы | |
| клу́бам | клу́бамі | |
| клу́бе | клу́бах |
Крыніцы:
клу́б
‘маса дыму, пылу’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| клу́б | клубы́ | |
| клуба́ | клубо́ў | |
| клубу́ | клуба́м | |
| клу́б | клубы́ | |
| клубо́м | клуба́мі | |
| клубе́ | клуба́х |
Крыніцы:
клу́б
‘маса дыму, пылу і інш.; верхняя частка бядра’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| клу́б | клубы́ | |
| клуба́ | клубо́ў | |
| клубу́ | клуба́м | |
| клу́б | клубы́ | |
| клубо́м | клуба́мі | |
| клубе́ | клуба́х |
Крыніцы:
клубану́ць
‘узняць клубамі пыл, дым, пару і пад.; узняцца клубамі, звіцца, ускружыцца’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| клубану́ | клубанё́м | |
| клубане́ш | клубаняце́ | |
| клубане́ | клубану́ць | |
| Прошлы час | ||
| клубану́ў | клубану́лі | |
| клубану́ла | ||
| клубану́ла | ||
| Загадны лад | ||
| клубані́ | клубані́це | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| клубану́ўшы | ||
Крыніцы: