Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвжзлмнорухыэ’

дзядо́ўскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дзядо́ўскі дзядо́ўская дзядо́ўскае дзядо́ўскія
Р. дзядо́ўскага дзядо́ўскай
дзядо́ўскае		 дзядо́ўскага дзядо́ўскіх
Д. дзядо́ўскаму дзядо́ўскай дзядо́ўскаму дзядо́ўскім
В. дзядо́ўскі (неадуш.)
дзядо́ўскага (адуш.)		 дзядо́ўскую дзядо́ўскае дзядо́ўскія (неадуш.)
дзядо́ўскіх (адуш.)
Т. дзядо́ўскім дзядо́ўскай
дзядо́ўскаю		 дзядо́ўскім дзядо́ўскімі
М. дзядо́ўскім дзядо́ўскай дзядо́ўскім дзядо́ўскіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дзяду́леў

прыметнік, прыналежны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дзяду́леў дзяду́лева дзяду́лева дзяду́левы
Р. дзяду́левага дзяду́левай
дзяду́левае		 дзяду́левага дзяду́левых
Д. дзяду́леваму дзяду́левай дзяду́леваму дзяду́левым
В. дзяду́левы
дзяду́леў (неадуш.)
дзяду́левага (адуш.)		 дзяду́леву дзяду́лева дзяду́левы (неадуш.)
дзяду́левых (адуш.)
Т. дзяду́левым дзяду́левай
дзяду́леваю		 дзяду́левым дзяду́левымі
М. дзяду́левым дзяду́левай дзяду́левым дзяду́левых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

дзяду́лька

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. дзяду́лька дзяду́лькі
Р. дзяду́лькі дзяду́лек
Д. дзяду́льцы дзяду́лькам
В. дзяду́льку дзяду́лек
Т. дзяду́лькай
дзяду́лькаю		 дзяду́лькамі
М. дзяду́льцы дзяду́льках

Крыніцы: piskunou2012.

дзяду́лькаў

прыметнік, прыналежны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дзяду́лькаў дзяду́лькава дзяду́лькава дзяду́лькавы
Р. дзяду́лькавага дзяду́лькавай
дзяду́лькавае		 дзяду́лькавага дзяду́лькавых
Д. дзяду́лькаваму дзяду́лькавай дзяду́лькаваму дзяду́лькавым
В. дзяду́лькаў (неадуш.)
дзяду́лькавага (адуш.)		 дзяду́лькаву дзяду́лькава дзяду́лькавы (неадуш.)
дзяду́лькавых (адуш.)
Т. дзяду́лькавым дзяду́лькавай
дзяду́лькаваю		 дзяду́лькавым дзяду́лькавымі
М. дзяду́лькавым дзяду́лькавай дзяду́лькавым дзяду́лькавых

Крыніцы: piskunou2012.

дзяду́ля

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. дзяду́ля дзяду́лі
Р. дзяду́лі дзяду́ль
Д. дзяду́лю дзяду́лям
В. дзяду́лю дзяду́ль
Т. дзяду́лем дзяду́лямі
М. дзяду́лю дзяду́лях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дзядуляў

прыметнік, прыналежны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дзядуляў дзядулява дзядулява дзядулявы
Р. дзядулявага дзядулявай
дзядулявае		 дзядулявага дзядулявых
Д. дзядуляваму дзядулявай дзядуляваму дзядулявым
В. дзядуляў
дзядулявага		 дзядуляву дзядулява дзядулявы
Т. дзядулявым дзядулявай
дзядуляваю		 дзядулявым дзядулявымі
М. дзядулявым дзядулявай дзядулявым дзядулявых

дзяду́ня

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. дзяду́ня дзяду́ні
Р. дзяду́ні дзяду́нь
Д. дзяду́ню дзяду́ням
В. дзяду́ню дзяду́нь
Т. дзяду́нем дзяду́нямі
М. дзяду́ню дзяду́нях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, tsblm1996, tsbm1984.

дзяду́сеў

прыметнік, прыналежны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дзяду́сеў дзяду́сева дзяду́сева дзяду́севы
Р. дзяду́севага дзяду́севай
дзяду́севае		 дзяду́севага дзяду́севых
Д. дзяду́севаму дзяду́севай дзяду́севаму дзяду́севым
В. дзяду́сеў (неадуш.)
дзяду́севага (адуш.)		 дзяду́севу дзяду́сева дзяду́севы (неадуш.)
дзяду́севых (адуш.)
Т. дзяду́севым дзяду́севай
дзяду́севаю		 дзяду́севым дзяду́севымі
М. дзяду́севым дзяду́севай дзяду́севым дзяду́севых

Крыніцы: piskunou2012.

дзяду́ся

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. дзяду́ся дзяду́сі
Р. дзяду́сі дзяду́сяў
Д. дзяду́сю дзяду́сям
В. дзяду́сю дзяду́сяў
Т. дзяду́сем дзяду́сямі
М. дзяду́сю дзяду́сях

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, tsblm1996.

дзяды́

‘продкі’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. дзяды́
Р. дзядо́ў
Д. дзяда́м
В. дзядо́ў
Т. дзяда́мі
М. дзяда́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996.