Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдеёжзійклмнопрстўфхцчшэюя

урахма́ніць

‘зрабіць каго-небудзь рахманым’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. урахма́ню урахма́нім
2-я ас. урахма́ніш урахма́ніце
3-я ас. урахма́ніць урахма́няць
Прошлы час
м. урахма́ніў урахма́нілі
ж. урахма́ніла
н. урахма́ніла
Загадны лад
2-я ас. урахма́нь урахма́ньце
Дзеепрыслоўе
прош. час урахма́ніўшы

Крыніцы: piskunou2012.

урахо́ўвацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. урахо́ўваюся урахо́ўваемся
2-я ас. урахо́ўваешся урахо́ўваецеся
3-я ас. урахо́ўваецца урахо́ўваюцца
Прошлы час
м. урахо́ўваўся урахо́ўваліся
ж. урахо́ўвалася
н. урахо́ўвалася
Загадны лад
2-я ас. урахо́ўвайся урахо́ўвайцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час урахо́ўваючыся

Крыніцы: piskunou2012.

урахо́ўваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. урахо́ўваю урахо́ўваем
2-я ас. урахо́ўваеш урахо́ўваеце
3-я ас. урахо́ўвае урахо́ўваюць
Прошлы час
м. урахо́ўваў урахо́ўвалі
ж. урахо́ўвала
н. урахо́ўвала
Загадны лад
2-я ас. урахо́ўвай урахо́ўвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час урахо́ўваючы

Крыніцы: piskunou2012.

урахро́м

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. урахро́м урахро́мы
Р. урахро́му урахро́маў
Д. урахро́му урахро́мам
В. урахро́м урахро́мы
Т. урахро́мам урахро́мамі
М. урахро́ме урахро́мах

Крыніцы: piskunou2012.

урацы́л

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. урацы́л урацы́лы
Р. урацы́лу урацы́лаў
Д. урацы́лу урацы́лам
В. урацы́л урацы́лы
Т. урацы́лам урацы́ламі
М. урацы́ле урацы́лах

Крыніцы: piskunou2012.

ура́ч

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ура́ч урачы́
Р. урача́ урачо́ў
Д. урачу́ урача́м
В. урача́ урачо́ў
Т. урачо́м урача́мі
М. урачу́ урача́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

У́рач

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. У́рач
Р. У́рачы
Д. У́рачы
В. У́рач
Т. У́раччу
М. У́рачы

урачы́

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. ураку́ урачо́м
2-я ас. урачэ́ш урачаце́
3-я ас. урачэ́ ураку́ць
Прошлы час
м. уро́к ураклі́
ж. уракла́
н. уракло́
Загадны лад
2-я ас. урачы́ урачы́це
Дзеепрыслоўе
прош. час уро́кшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

урачы́ста

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
урачы́ста урачы́сцей -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

урачы́стасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз. мн.
Н. урачы́стасць урачы́стасці
Р. урачы́стасці урачы́стасцей
урачы́стасцяў
Д. урачы́стасці урачы́стасцям
В. урачы́стасць урачы́стасці
Т. урачы́стасцю урачы́стасцямі
М. урачы́стасці урачы́стасцях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.