біягенеты́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
біягенеты́чны |
біягенеты́чная |
біягенеты́чнае |
біягенеты́чныя |
| Р. |
біягенеты́чнага |
біягенеты́чнай
біягенеты́чнае |
біягенеты́чнага |
біягенеты́чных |
| Д. |
біягенеты́чнаму |
біягенеты́чнай |
біягенеты́чнаму |
біягенеты́чным |
| В. |
біягенеты́чны (неадуш.)
біягенеты́чнага (адуш.) |
біягенеты́чную |
біягенеты́чнае |
біягенеты́чныя (неадуш.)
біягенеты́чных (адуш.) |
| Т. |
біягенеты́чным |
біягенеты́чнай
біягенеты́чнаю |
біягенеты́чным |
біягенеты́чнымі |
| М. |
біягенеты́чным |
біягенеты́чнай |
біягенеты́чным |
біягенеты́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
біяге́нна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| біяге́нна |
- |
- |
біяге́ннасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
біяге́ннасць |
| Р. |
біяге́ннасці |
| Д. |
біяге́ннасці |
| В. |
біяге́ннасць |
| Т. |
біяге́ннасцю |
| М. |
біяге́ннасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
біяге́нны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
біяге́нны |
біяге́нная |
біяге́ннае |
біяге́нныя |
| Р. |
біяге́ннага |
біяге́ннай
біяге́ннае |
біяге́ннага |
біяге́нных |
| Д. |
біяге́ннаму |
біяге́ннай |
біяге́ннаму |
біяге́нным |
| В. |
біяге́нны (неадуш.)
біяге́ннага (адуш.) |
біяге́нную |
біяге́ннае |
біяге́нныя (неадуш.)
біяге́нных (адуш.) |
| Т. |
біяге́нным |
біяге́ннай
біяге́ннаю |
біяге́нным |
біяге́ннымі |
| М. |
біяге́нным |
біяге́ннай |
біяге́нным |
біяге́нных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
біяге́рм
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
біяге́рм |
біяге́рмы |
| Р. |
біяге́рма |
біяге́рмаў |
| Д. |
біяге́рму |
біяге́рмам |
| В. |
біяге́рм |
біяге́рмы |
| Т. |
біяге́рмам |
біяге́рмамі |
| М. |
біяге́рме |
біяге́рмах |
Крыніцы:
piskunou2012.
біягідрааку́стыка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
біягідрааку́стыка |
| Р. |
біягідрааку́стыкі |
| Д. |
біягідрааку́стыцы |
| В. |
біягідрааку́стыку |
| Т. |
біягідрааку́стыкай
біягідрааку́стыкаю |
| М. |
біягідрааку́стыцы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
біяграфі́зм
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
біяграфі́зм |
| Р. |
біяграфі́зму |
| Д. |
біяграфі́зму |
| В. |
біяграфі́зм |
| Т. |
біяграфі́змам |
| М. |
біяграфі́зме |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
біяграфі́чна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| біяграфі́чна |
- |
- |
Крыніцы:
piskunou2012.
біяграфі́чнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
біяграфі́чнасць |
| Р. |
біяграфі́чнасці |
| Д. |
біяграфі́чнасці |
| В. |
біяграфі́чнасць |
| Т. |
біяграфі́чнасцю |
| М. |
біяграфі́чнасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
біяграфі́чна-літарату́рны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
біяграфі́чна-літарату́рны |
біяграфі́чна-літарату́рная |
біяграфі́чна-літарату́рнае |
біяграфі́чна-літарату́рныя |
| Р. |
біяграфі́чна-літарату́рнага |
біяграфі́чна-літарату́рнай
біяграфі́чна-літарату́рнае |
біяграфі́чна-літарату́рнага |
біяграфі́чна-літарату́рных |
| Д. |
біяграфі́чна-літарату́рнаму |
біяграфі́чна-літарату́рнай |
біяграфі́чна-літарату́рнаму |
біяграфі́чна-літарату́рным |
| В. |
біяграфі́чна-літарату́рны (неадуш.)
біяграфі́чна-літарату́рнага (адуш.) |
біяграфі́чна-літарату́рную |
біяграфі́чна-літарату́рнае |
біяграфі́чна-літарату́рныя (неадуш.)
біяграфі́чна-літарату́рных (адуш.) |
| Т. |
біяграфі́чна-літарату́рным |
біяграфі́чна-літарату́рнай
біяграфі́чна-літарату́рнаю |
біяграфі́чна-літарату́рным |
біяграфі́чна-літарату́рнымі |
| М. |
біяграфі́чна-літарату́рным |
біяграфі́чна-літарату́рнай |
біяграфі́чна-літарату́рным |
біяграфі́чна-літарату́рных |
Крыніцы:
piskunou2012.