урака́ць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
урака́ю |
урака́ем |
| 2-я ас. |
урака́еш |
урака́еце |
| 3-я ас. |
урака́е |
урака́юць |
| Прошлы час |
| м. |
урака́ў |
урака́лі |
| ж. |
урака́ла |
| н. |
урака́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
урака́й |
урака́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
урака́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
уракну́ты
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
уракну́ты |
уракну́тая |
уракну́тае |
уракну́тыя |
| Р. |
уракну́тага |
уракну́тай уракну́тае |
уракну́тага |
уракну́тых |
| Д. |
уракну́таму |
уракну́тай |
уракну́таму |
уракну́тым |
| В. |
уракну́ты (неадуш.) уракну́тага (адуш.) |
уракну́тую |
уракну́тае |
уракну́тыя (неадуш.) уракну́тых (адуш.) |
| Т. |
уракну́тым |
уракну́тай уракну́таю |
уракну́тым |
уракну́тымі |
| М. |
уракну́тым |
уракну́тай |
уракну́тым |
уракну́тых |
Крыніцы:
piskunou2012.
уракну́ць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
уракну́ |
уракнё́м |
| 2-я ас. |
уракне́ш |
уракняце́ |
| 3-я ас. |
уракне́ |
уракну́ць |
| Прошлы час |
| м. |
уракну́ў |
уракну́лі |
| ж. |
уракну́ла |
| н. |
уракну́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
уракні́ |
уракні́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
уракну́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Ура́л
назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
Ура́л |
Ура́лы |
| Р. |
Ура́ла |
Ура́лаў |
| Д. |
Ура́лу |
Ура́лам |
| В. |
Ура́ла |
Ура́лаў |
| Т. |
Ура́лам |
Ура́ламі |
| М. |
Ура́ле |
Ура́лах |
Ура́л
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Ура́л |
| Р. |
Ура́ла |
| Д. |
Ура́лу |
| В. |
Ура́л |
| Т. |
Ура́лам |
| М. |
Ура́ле |
уралагі́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
уралагі́чны |
уралагі́чная |
уралагі́чнае |
уралагі́чныя |
| Р. |
уралагі́чнага |
уралагі́чнай уралагі́чнае |
уралагі́чнага |
уралагі́чных |
| Д. |
уралагі́чнаму |
уралагі́чнай |
уралагі́чнаму |
уралагі́чным |
| В. |
уралагі́чны (неадуш.) уралагі́чнага (адуш.) |
уралагі́чную |
уралагі́чнае |
уралагі́чныя (неадуш.) уралагі́чных (адуш.) |
| Т. |
уралагі́чным |
уралагі́чнай уралагі́чнаю |
уралагі́чным |
уралагі́чнымі |
| М. |
уралагі́чным |
уралагі́чнай |
уралагі́чным |
уралагі́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ура́лец
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ура́лец |
ура́льцы |
| Р. |
ура́льца |
ура́льцаў |
| Д. |
ура́льцу |
ура́льцам |
| В. |
ура́льца |
ура́льцаў |
| Т. |
ура́льцам |
ура́льцамі |
| М. |
ура́льцу |
ура́льцах |
Крыніцы:
nazounik2008.