Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдеёжзійклмнопрстўфхцчшэюя

ура́зна

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
ура́зна - -

Крыніцы: piskunou2012.

уразнабо́й

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
уразнабо́й - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

уразнаста́йваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. уразнаста́йваю уразнаста́йваем
2-я ас. уразнаста́йваеш уразнаста́йваеце
3-я ас. уразнаста́йвае уразнаста́йваюць
Прошлы час
м. уразнаста́йваў уразнаста́йвалі
ж. уразнаста́йвала
н. уразнаста́йвала
Загадны лад
2-я ас. уразнаста́йвай уразнаста́йвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час уразнаста́йваючы

Крыніцы: piskunou2012.

уразнаста́йніць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. уразнаста́йню уразнаста́йнім
2-я ас. уразнаста́йніш уразнаста́йніце
3-я ас. уразнаста́йніць уразнаста́йняць
Прошлы час
м. уразнаста́йніў уразнаста́йнілі
ж. уразнаста́йніла
н. уразнаста́йніла
Загадны лад
2-я ас. уразнаста́йні уразнаста́йніце
Дзеепрыслоўе
прош. час уразнаста́йніўшы

Крыніцы: piskunou2012.

уразно́с

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
уразно́с - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ура́зны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ура́зны ура́зная ура́знае ура́зныя
Р. ура́знага ура́знай
ура́знае		 ура́знага ура́зных
Д. ура́знаму ура́знай ура́знаму ура́зным
В. ура́зны (неадуш.)
ура́знага (адуш.)		 ура́зную ура́знае ура́зныя (неадуш.)
ура́зных (адуш.)
Т. ура́зным ура́знай
ура́знаю		 ура́зным ура́знымі
М. ура́зным ура́знай ура́зным ура́зных

Крыніцы: piskunou2012.

уразны́

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. уразны́ уразна́я уразно́е уразны́я
Р. уразно́га уразно́й
уразно́е		 уразно́га уразны́х
Д. уразно́му уразно́й уразно́му уразны́м
В. уразны́ (неадуш.)
уразно́га (адуш.)		 уразну́ю уразно́е уразны́я (неадуш.)
уразны́х (адуш.)
Т. уразны́м уразно́й
уразно́ю		 уразны́м уразны́мі
М. уразны́м уразно́й уразны́м уразны́х

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

уразрэ́з

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
уразрэ́з - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

уразуме́лы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. уразуме́лы уразуме́лая уразуме́лае уразуме́лыя
Р. уразуме́лага уразуме́лай
уразуме́лае		 уразуме́лага уразуме́лых
Д. уразуме́ламу уразуме́лай уразуме́ламу уразуме́лым
В. уразуме́лы (неадуш.)
уразуме́лага (адуш.)		 уразуме́лую уразуме́лае уразуме́лыя (неадуш.)
уразуме́лых (адуш.)
Т. уразуме́лым уразуме́лай
уразуме́лаю		 уразуме́лым уразуме́лымі
М. уразуме́лым уразуме́лай уразуме́лым уразуме́лых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

уразуме́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. уразуме́нне
Р. уразуме́ння
Д. уразуме́нню
В. уразуме́нне
Т. уразуме́ннем
М. уразуме́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.