Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

ураджэ́нка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. ураджэ́нка ураджэ́нкі
Р. ураджэ́нкі ураджэ́нак
Д. ураджэ́нцы ураджэ́нкам
В. ураджэ́нку ураджэ́нак
Т. ураджэ́нкай
ураджэ́нкаю
ураджэ́нкамі
М. ураджэ́нцы ураджэ́нках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ураджэ́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. ураджэ́нне
Р. ураджэ́ння
Д. ураджэ́нню
В. ураджэ́нне
Т. ураджэ́ннем
М. ураджэ́нні

Крыніцы: piskunou2012.

ураджэ́нства

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. ураджэ́нства
Р. ураджэ́нства
Д. ураджэ́нству
В. ураджэ́нства
Т. ураджэ́нствам
М. ураджэ́нстве

Крыніцы: piskunou2012.

ура́дзіцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. ура́джуся ура́дзімся
2-я ас. ура́дзішся ура́дзіцеся
3-я ас. ура́дзіцца ура́дзяцца
Прошлы час
м. ура́дзіўся ура́дзіліся
ж. ура́дзілася
н. ура́дзілася
Загадны лад
2-я ас. ура́дзься ура́дзьцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час ура́дзіўшыся

Крыніцы: piskunou2012.

урадзі́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. ураджу́ся уро́дзімся
2-я ас. уро́дзішся уро́дзіцеся
3-я ас. уро́дзіцца уро́дзяцца
Прошлы час
м. урадзі́ўся урадзі́ліся
ж. урадзі́лася
н. урадзі́лася
Загадны лад
2-я ас. урадзі́ся урадзі́цеся
Дзеепрыслоўе
прош. час урадзі́ўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

урадзі́ць

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. ураджу́ уро́дзім
2-я ас. уро́дзіш уро́дзіце
3-я ас. уро́дзіць уро́дзяць
Прошлы час
м. урадзі́ў урадзі́лі
ж. урадзі́ла
н. урадзі́ла
Загадны лад
2-я ас. урадзі́ урадзі́це
Дзеепрыслоўе
прош. час урадзі́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

урадлі́ва

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
урадлі́ва урадлі́вей -

Крыніцы: piskunou2012.

урадлі́васць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. урадлі́васць
Р. урадлі́васці
Д. урадлі́васці
В. урадлі́васць
Т. урадлі́васцю
М. урадлі́васці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

урадлі́вы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. урадлі́вы урадлі́вая урадлі́вае урадлі́выя
Р. урадлі́вага урадлі́вай
урадлі́вае
урадлі́вага урадлі́вых
Д. урадлі́ваму урадлі́вай урадлі́ваму урадлі́вым
В. урадлі́вы (неадуш.)
урадлі́вага (адуш.)
урадлі́вую урадлі́вае урадлі́выя (неадуш.)
урадлі́вых (адуш.)
Т. урадлі́вым урадлі́вай
урадлі́ваю
урадлі́вым урадлі́вымі
М. урадлі́вым урадлі́вай урадлі́вым урадлі́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ура́днік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ура́днік ура́днікі
Р. ура́дніка ура́днікаў
Д. ура́дніку ура́днікам
В. ура́дніка ура́днікаў
Т. ура́днікам ура́днікамі
М. ура́дніку ура́дніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.