кардаўшчы́к
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| кардаўшчы́к | кардаўшчыкі́ | |
| кардаўшчыка́ | кардаўшчыко́ў | |
| кардаўшчыку́ | кардаўшчыка́м | |
| кардаўшчыка́ | кардаўшчыко́ў | |
| кардаўшчыко́м | кардаўшчыка́мі | |
| кардаўшчыку́ | кардаўшчыка́х |
Крыніцы:
кардаўшчы́к
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| кардаўшчы́к | кардаўшчыкі́ | |
| кардаўшчыка́ | кардаўшчыко́ў | |
| кардаўшчыку́ | кардаўшчыка́м | |
| кардаўшчыка́ | кардаўшчыко́ў | |
| кардаўшчыко́м | кардаўшчыка́мі | |
| кардаўшчыку́ | кардаўшчыка́х |
Крыніцы:
кардаўшчы́ца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| кардаўшчы́ца | кардаўшчы́цы | |
| кардаўшчы́цы | кардаўшчы́ц | |
| кардаўшчы́цы | кардаўшчы́цам | |
| кардаўшчы́цу | кардаўшчы́ц | |
| кардаўшчы́цай кардаўшчы́цаю |
кардаўшчы́цамі | |
| кардаўшчы́цы | кардаўшчы́цах |
Крыніцы:
кардафе́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| кардафе́н | |
| кардафе́ну | |
| кардафе́ну | |
| кардафе́н | |
| кардафе́нам | |
| кардафе́не |
Крыніцы:
кардачаса́льны
прыметнік, адносны
| кардачаса́льны | кардачаса́льная | кардачаса́льнае | кардачаса́льныя | |
| кардачаса́льнага | кардачаса́льнай кардачаса́льнае |
кардачаса́льнага | кардачаса́льных | |
| кардачаса́льнаму | кардачаса́льнай | кардачаса́льнаму | кардачаса́льным | |
| кардачаса́льны ( кардачаса́льнага ( |
кардачаса́льную | кардачаса́льнае | кардачаса́льныя ( кардачаса́льных ( |
|
| кардачаса́льным | кардачаса́льнай кардачаса́льнаю |
кардачаса́льным | кардачаса́льнымі | |
| кардачаса́льным | кардачаса́льнай | кардачаса́льным | кардачаса́льных | |
Крыніцы:
кардачаса́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| кардачаса́нне | |
| кардачаса́ння | |
| кардачаса́нню | |
| кардачаса́нне | |
| кардачаса́ннем | |
| кардачаса́нні |
Крыніцы:
кардо́н
‘мяжа; атрад; месца’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| кардо́н | кардо́ны | |
| кардо́на | кардо́наў | |
| кардо́ну | кардо́нам | |
| кардо́н | кардо́ны | |
| кардо́нам | кардо́намі | |
| кардо́не | кардо́нах |
Крыніцы:
кардо́н
‘папера’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| кардо́н | |
| кардо́ну | |
| кардо́ну | |
| кардо́н | |
| кардо́нам | |
| кардо́не |
Крыніцы:
Кардо́н
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| Кардо́н | |
| Кардо́на | |
| Кардо́ну | |
| Кардо́н | |
| Кардо́нам | |
| Кардо́не |
кардо́навы
прыметнік, адносны
| кардо́навы | кардо́навая | кардо́навае | кардо́навыя | |
| кардо́навага | кардо́навай кардо́навае |
кардо́навага | кардо́навых | |
| кардо́наваму | кардо́навай | кардо́наваму | кардо́навым | |
| кардо́навы ( кардо́навага ( |
кардо́навую | кардо́навае | кардо́навыя ( кардо́навых ( |
|
| кардо́навым | кардо́навай кардо́наваю |
кардо́навым | кардо́навымі | |
| кардо́навым | кардо́навай | кардо́навым | кардо́навых | |
Крыніцы:
кардонаро́бчы
прыметнік, адносны
| кардонаро́бчы | кардонаро́бчая | кардонаро́бчае | кардонаро́бчыя | |
| кардонаро́бчага | кардонаро́бчай кардонаро́бчае |
кардонаро́бчага | кардонаро́бчых | |
| кардонаро́бчаму | кардонаро́бчай | кардонаро́бчаму | кардонаро́бчым | |
| кардонаро́бчы ( кардонаро́бчага ( |
кардонаро́бчую | кардонаро́бчае | кардонаро́бчыя ( кардонаро́бчых ( |
|
| кардонаро́бчым | кардонаро́бчай кардонаро́бчаю |
кардонаро́бчым | кардонаро́бчымі | |
| кардонаро́бчым | кардонаро́бчай | кардонаро́бчым | кардонаро́бчых | |
Крыніцы: