Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

кардаўшчы́к

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. кардаўшчы́к кардаўшчыкі́
Р. кардаўшчыка́ кардаўшчыко́ў
Д. кардаўшчыку́ кардаўшчыка́м
В. кардаўшчыка́ кардаўшчыко́ў
Т. кардаўшчыко́м кардаўшчыка́мі
М. кардаўшчыку́ кардаўшчыка́х

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

кардаўшчы́ца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. кардаўшчы́ца кардаўшчы́цы
Р. кардаўшчы́цы кардаўшчы́ц
Д. кардаўшчы́цы кардаўшчы́цам
В. кардаўшчы́цу кардаўшчы́ц
Т. кардаўшчы́цай
кардаўшчы́цаю
кардаўшчы́цамі
М. кардаўшчы́цы кардаўшчы́цах

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

кардафе́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. кардафе́н
Р. кардафе́ну
Д. кардафе́ну
В. кардафе́н
Т. кардафе́нам
М. кардафе́не

Крыніцы: piskunou2012.

кардачаса́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. кардачаса́льны кардачаса́льная кардачаса́льнае кардачаса́льныя
Р. кардачаса́льнага кардачаса́льнай
кардачаса́льнае
кардачаса́льнага кардачаса́льных
Д. кардачаса́льнаму кардачаса́льнай кардачаса́льнаму кардачаса́льным
В. кардачаса́льны (неадуш.)
кардачаса́льнага (адуш.)
кардачаса́льную кардачаса́льнае кардачаса́льныя (неадуш.)
кардачаса́льных (адуш.)
Т. кардачаса́льным кардачаса́льнай
кардачаса́льнаю
кардачаса́льным кардачаса́льнымі
М. кардачаса́льным кардачаса́льнай кардачаса́льным кардачаса́льных

Крыніцы: piskunou2012.

кардачаса́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. кардачаса́нне
Р. кардачаса́ння
Д. кардачаса́нню
В. кардачаса́нне
Т. кардачаса́ннем
М. кардачаса́нні

Крыніцы: piskunou2012.

кардо́н

‘мяжа; атрад; месца’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. кардо́н кардо́ны
Р. кардо́на кардо́наў
Д. кардо́ну кардо́нам
В. кардо́н кардо́ны
Т. кардо́нам кардо́намі
М. кардо́не кардо́нах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996.

кардо́н

‘папера’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. кардо́н
Р. кардо́ну
Д. кардо́ну
В. кардо́н
Т. кардо́нам
М. кардо́не

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996.

Кардо́н

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Кардо́н
Р. Кардо́на
Д. Кардо́ну
В. Кардо́н
Т. Кардо́нам
М. Кардо́не

кардо́навы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. кардо́навы кардо́навая кардо́навае кардо́навыя
Р. кардо́навага кардо́навай
кардо́навае
кардо́навага кардо́навых
Д. кардо́наваму кардо́навай кардо́наваму кардо́навым
В. кардо́навы (неадуш.)
кардо́навага (адуш.)
кардо́навую кардо́навае кардо́навыя (неадуш.)
кардо́навых (адуш.)
Т. кардо́навым кардо́навай
кардо́наваю
кардо́навым кардо́навымі
М. кардо́навым кардо́навай кардо́навым кардо́навых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, tsblm1996, tsbm1984.

кардонаро́бчы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. кардонаро́бчы кардонаро́бчая кардонаро́бчае кардонаро́бчыя
Р. кардонаро́бчага кардонаро́бчай
кардонаро́бчае
кардонаро́бчага кардонаро́бчых
Д. кардонаро́бчаму кардонаро́бчай кардонаро́бчаму кардонаро́бчым
В. кардонаро́бчы (неадуш.)
кардонаро́бчага (адуш.)
кардонаро́бчую кардонаро́бчае кардонаро́бчыя (неадуш.)
кардонаро́бчых (адуш.)
Т. кардонаро́бчым кардонаро́бчай
кардонаро́бчаю
кардонаро́бчым кардонаро́бчымі
М. кардонаро́бчым кардонаро́бчай кардонаро́бчым кардонаро́бчых

Крыніцы: piskunou2012.