Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвклмнопрсуфхыэю
абвгдзійклмнопрстўфхчш

Тэ́льмы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Тэ́льмы
Р. Тэ́льмаў
Д. Тэ́льмам
В. Тэ́льмы
Т. Тэ́льмамі
М. Тэ́льмах

тэ́льфер

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. тэ́льфер тэ́льферы
Р. тэ́льфера тэ́льфераў
Д. тэ́льферу тэ́льферам
В. тэ́льфер тэ́льферы
Т. тэ́льферам тэ́льферамі
М. тэ́льферы тэ́льферах

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Тэль-Аві́ў

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Тэль-Аві́ў
Р. Тэль-Аві́ва
Д. Тэль-Аві́ву
В. Тэль-Аві́ў
Т. Тэль-Аві́вам
М. Тэль-Аві́ве

тэль-аві́ўскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. тэль-аві́ўскі тэль-аві́ўская тэль-аві́ўскае тэль-аві́ўскія
Р. тэль-аві́ўскага тэль-аві́ўскай
тэль-аві́ўскае		 тэль-аві́ўскага тэль-аві́ўскіх
Д. тэль-аві́ўскаму тэль-аві́ўскай тэль-аві́ўскаму тэль-аві́ўскім
В. тэль-аві́ўскі (неадуш.)
тэль-аві́ўскага (адуш.)		 тэль-аві́ўскую тэль-аві́ўскае тэль-аві́ўскія (неадуш.)
тэль-аві́ўскіх (адуш.)
Т. тэль-аві́ўскім тэль-аві́ўскай
тэль-аві́ўскаю		 тэль-аві́ўскім тэль-аві́ўскімі
М. тэль-аві́ўскім тэль-аві́ўскай тэль-аві́ўскім тэль-аві́ўскіх

Крыніцы: piskunou2012.

тэлязіё́з

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. тэлязіё́з тэлязіё́зы
Р. тэлязіё́зу тэлязіё́заў
Д. тэлязіё́зу тэлязіё́зам
В. тэлязіё́з тэлязіё́зы
Т. тэлязіё́зам тэлязіё́замі
М. тэлязіё́зе тэлязіё́зах

Крыніцы: piskunou2012.

тэ́ма

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. тэ́ма тэ́мы
Р. тэ́мы тэ́м
Д. тэ́ме тэ́мам
В. тэ́му тэ́мы
Т. тэ́май
тэ́маю		 тэ́мамі
М. тэ́ме тэ́мах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

тэматы́зм

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. тэматы́зм
Р. тэматы́зму
Д. тэматы́зму
В. тэматы́зм
Т. тэматы́змам
М. тэматы́зме

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

тэма́тыка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. тэма́тыка
Р. тэма́тыкі
Д. тэма́тыцы
В. тэма́тыку
Т. тэма́тыкай
тэма́тыкаю
М. тэма́тыцы

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

тэматыка-экспазіцыйны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. тэматыка-экспазіцыйны тэматыка-экспазіцыйная тэматыка-экспазіцыйнае тэматыка-экспазіцыйныя
Р. тэматыка-экспазіцыйнага тэматыка-экспазіцыйнай
тэматыка-экспазіцыйнае		 тэматыка-экспазіцыйнага тэматыка-экспазіцыйных
Д. тэматыка-экспазіцыйнаму тэматыка-экспазіцыйнай тэматыка-экспазіцыйнаму тэматыка-экспазіцыйным
В. тэматыка-экспазіцыйны
тэматыка-экспазіцыйнага		 тэматыка-экспазіцыйную тэматыка-экспазіцыйнае тэматыка-экспазіцыйныя
Т. тэматыка-экспазіцыйным тэматыка-экспазіцыйнай
тэматыка-экспазіцыйнаю		 тэматыка-экспазіцыйным тэматыка-экспазіцыйнымі
М. тэматыка-экспазіцыйным тэматыка-экспазіцыйнай тэматыка-экспазіцыйным тэматыка-экспазіцыйных

тэматы́чна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
тэматы́чна - -

Крыніцы: piskunou2012.