абязве́рвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
абязве́рваюся |
абязве́рваемся |
| 2-я ас. |
абязве́рваешся |
абязве́рваецеся |
| 3-я ас. |
абязве́рваецца |
абязве́рваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
абязве́рваўся |
абязве́рваліся |
| ж. |
абязве́рвалася |
| н. |
абязве́рвалася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
абязве́рвайся |
абязве́рвайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
абязве́рваючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
абязве́рыцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
абязве́руся |
абязве́рымся |
| 2-я ас. |
абязве́рышся |
абязве́рыцеся |
| 3-я ас. |
абязве́рыцца |
абязве́рацца |
| Прошлы час |
| м. |
абязве́рыўся |
абязве́рыліся |
| ж. |
абязве́рылася |
| н. |
абязве́рылася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
абязве́рся |
абязве́рцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
абязве́рыўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
абязве́чанасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
абязве́чанасць |
| Р. |
абязве́чанасці |
| Д. |
абязве́чанасці |
| В. |
абязве́чанасць |
| Т. |
абязве́чанасцю |
| М. |
абязве́чанасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
абязве́чанне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
абязве́чанне |
| Р. |
абязве́чання |
| Д. |
абязве́чанню |
| В. |
абязве́чанне |
| Т. |
абязве́чаннем |
| М. |
абязве́чанні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
абязве́чаны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
абязве́чаны |
абязве́чаная |
абязве́чанае |
абязве́чаныя |
| Р. |
абязве́чанага |
абязве́чанай абязве́чанае |
абязве́чанага |
абязве́чаных |
| Д. |
абязве́чанаму |
абязве́чанай |
абязве́чанаму |
абязве́чаным |
| В. |
абязве́чаны (неадуш.) абязве́чанага (адуш.) |
абязве́чаную |
абязве́чанае |
абязве́чаныя (неадуш.) абязве́чаных (адуш.) |
| Т. |
абязве́чаным |
абязве́чанай абязве́чанаю |
абязве́чаным |
абязве́чанымі |
| М. |
абязве́чаным |
абязве́чанай |
абязве́чаным |
абязве́чаных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
абязве́чаны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
абязве́чаны |
абязве́чаная |
абязве́чанае |
абязве́чаныя |
| Р. |
абязве́чанага |
абязве́чанай абязве́чанае |
абязве́чанага |
абязве́чаных |
| Д. |
абязве́чанаму |
абязве́чанай |
абязве́чанаму |
абязве́чаным |
| В. |
абязве́чаны (неадуш.) абязве́чанага (адуш.) |
абязве́чаную |
абязве́чанае |
абязве́чаныя (неадуш.) абязве́чаных (адуш.) |
| Т. |
абязве́чаным |
абязве́чанай абязве́чанаю |
абязве́чаным |
абязве́чанымі |
| М. |
абязве́чаным |
абязве́чанай |
абязве́чаным |
абязве́чаных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
абязве́чаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
абязве́чаны |
абязве́чаная |
абязве́чанае |
абязве́чаныя |
| Р. |
абязве́чанага |
абязве́чанай абязве́чанае |
абязве́чанага |
абязве́чаных |
| Д. |
абязве́чанаму |
абязве́чанай |
абязве́чанаму |
абязве́чаным |
| В. |
абязве́чаны (неадуш.) абязве́чанага (адуш.) |
абязве́чаную |
абязве́чанае |
абязве́чаныя (неадуш.) абязве́чаных (адуш.) |
| Т. |
абязве́чаным |
абязве́чанай абязве́чанаю |
абязве́чаным |
абязве́чанымі |
| М. |
абязве́чаным |
абязве́чанай |
абязве́чаным |
абязве́чаных |
Кароткая форма: абязве́чана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
абязве́чванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
абязве́чванне |
| Р. |
абязве́чвання |
| Д. |
абязве́чванню |
| В. |
абязве́чванне |
| Т. |
абязве́чваннем |
| М. |
абязве́чванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
абязве́чвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
абязве́чваюся |
абязве́чваемся |
| 2-я ас. |
абязве́чваешся |
абязве́чваецеся |
| 3-я ас. |
абязве́чваецца |
абязве́чваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
абязве́чваўся |
абязве́чваліся |
| ж. |
абязве́чвалася |
| н. |
абязве́чвалася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
абязве́чваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
абязве́чваю |
абязве́чваем |
| 2-я ас. |
абязве́чваеш |
абязве́чваеце |
| 3-я ас. |
абязве́чвае |
абязве́чваюць |
| Прошлы час |
| м. |
абязве́чваў |
абязве́чвалі |
| ж. |
абязве́чвала |
| н. |
абязве́чвала |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
абязве́чваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.