зняве́чыць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зняве́чу |
зняве́чым |
| 2-я ас. |
зняве́чыш |
зняве́чыце |
| 3-я ас. |
зняве́чыць |
зняве́чаць |
| Прошлы час |
| м. |
зняве́чыў |
зняве́чылі |
| ж. |
зняве́чыла |
| н. |
зняве́чыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зняве́ч |
зняве́чце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
зняве́чыўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
зняві́дзець
‘зненавідзець каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зняві́джу |
зняві́дзім |
| 2-я ас. |
зняві́дзіш |
зняві́дзіце |
| 3-я ас. |
зняві́дзіць |
зняві́дзяць |
| Прошлы час |
| м. |
зняві́дзеў |
зняві́дзелі |
| ж. |
зняві́дзела |
| н. |
зняві́дзела |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зняві́дзь |
зняві́дзьце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
зняві́дзеўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
зняві́дны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
зняві́дны |
зняві́дная |
зняві́днае |
зняві́дныя |
| Р. |
зняві́днага |
зняві́днай зняві́днае |
зняві́днага |
зняві́дных |
| Д. |
зняві́днаму |
зняві́днай |
зняві́днаму |
зняві́дным |
| В. |
зняві́дны (неадуш.) зняві́днага (адуш.) |
зняві́дную |
зняві́днае |
зняві́дныя (неадуш.) зняві́дных (адуш.) |
| Т. |
зняві́дным |
зняві́днай зняві́днаю |
зняві́дным |
зняві́днымі |
| М. |
зняві́дным |
зняві́днай |
зняві́дным |
зняві́дных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
зняво́ленасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
зняво́ленасць |
| Р. |
зняво́ленасці |
| Д. |
зняво́ленасці |
| В. |
зняво́ленасць |
| Т. |
зняво́ленасцю |
| М. |
зняво́ленасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
зняво́ленне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
зняво́ленне |
| Р. |
зняво́лення |
| Д. |
зняво́ленню |
| В. |
зняво́ленне |
| Т. |
зняво́леннем |
| М. |
зняво́ленні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
зняво́лены
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
зняво́лены |
зняво́леная |
зняво́ленае |
зняво́леныя |
| Р. |
зняво́ленага |
зняво́ленай зняво́ленае |
зняво́ленага |
зняво́леных |
| Д. |
зняво́ленаму |
зняво́ленай |
зняво́ленаму |
зняво́леным |
| В. |
зняво́лены (неадуш.) зняво́ленага (адуш.) |
зняво́леную |
зняво́ленае |
зняво́леныя (неадуш.) зняво́леных (адуш.) |
| Т. |
зняво́леным |
зняво́ленай зняво́ленаю |
зняво́леным |
зняво́ленымі |
| М. |
зняво́леным |
зняво́ленай |
зняво́леным |
зняво́леных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
зняво́лены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
зняво́лены |
зняво́леная |
зняво́ленае |
зняво́леныя |
| Р. |
зняво́ленага |
зняво́ленай зняво́ленае |
зняво́ленага |
зняво́леных |
| Д. |
зняво́ленаму |
зняво́ленай |
зняво́ленаму |
зняво́леным |
| В. |
зняво́лены (неадуш.) зняво́ленага (адуш.) |
зняво́леную |
зняво́ленае |
зняво́леныя (неадуш.) зняво́леных (адуш.) |
| Т. |
зняво́леным |
зняво́ленай зняво́ленаю |
зняво́леным |
зняво́ленымі |
| М. |
зняво́леным |
зняво́ленай |
зняво́леным |
зняво́леных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
зняво́лены
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
- |
| Н. |
зняво́лены |
зняво́леная |
зняво́леныя |
| Р. |
зняво́ленага |
зняво́ленай |
зняво́леных |
| Д. |
зняво́ленаму |
зняво́ленай |
зняво́леным |
| В. |
зняво́ленага |
зняво́леную |
зняво́леных |
| Т. |
зняво́леным |
зняво́ленай зняво́ленаю |
зняво́ленымі |
| М. |
зняво́леным |
зняво́ленай |
зняво́леных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
зняво́лены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
зняво́лены |
зняво́леная |
зняво́ленае |
зняво́леныя |
| Р. |
зняво́ленага |
зняво́ленай зняво́ленае |
зняво́ленага |
зняво́леных |
| Д. |
зняво́ленаму |
зняво́ленай |
зняво́ленаму |
зняво́леным |
| В. |
зняво́лены (неадуш.) зняво́ленага (адуш.) |
зняво́леную |
зняво́ленае |
зняво́леныя (неадуш.) зняво́леных (адуш.) |
| Т. |
зняво́леным |
зняво́ленай зняво́ленаю |
зняво́леным |
зняво́ленымі |
| М. |
зняво́леным |
зняво́ленай |
зняво́леным |
зняво́леных |
Кароткая форма: зняво́лена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
зняво́ліць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зняво́лю |
зняво́лім |
| 2-я ас. |
зняво́ліш |
зняво́ліце |
| 3-я ас. |
зняво́ліць |
зняво́ляць |
| Прошлы час |
| м. |
зняво́ліў |
зняво́лілі |
| ж. |
зняво́ліла |
| н. |
зняво́ліла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зняво́ль |
зняво́льце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
зняво́ліўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.