абы́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
абу́дуся |
абу́дземся |
| 2-я ас. |
абу́дзешся |
абу́дзецеся |
| 3-я ас. |
абу́дзецца |
абу́дуцца |
| Прошлы час |
| м. |
абы́ўся |
абылі́ся |
| ж. |
абыла́ся |
| н. |
абыло́ся |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
абу́дзься |
абу́дзьцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
абы́ўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
абыча́й
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
абыча́й |
абыча́і |
| Р. |
абыча́ю |
абыча́яў |
| Д. |
абыча́ю |
абыча́ям |
| В. |
абыча́й |
абыча́і |
| Т. |
абыча́ем |
абыча́ямі |
| М. |
абыча́і |
абыча́ях |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
tsbm1984.
абыча́йлівасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
абыча́йлівасць |
| Р. |
абыча́йлівасці |
| Д. |
абыча́йлівасці |
| В. |
абыча́йлівасць |
| Т. |
абыча́йлівасцю |
| М. |
абыча́йлівасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
абыча́йнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
абыча́йнасць |
| Р. |
абыча́йнасці |
| Д. |
абыча́йнасці |
| В. |
абыча́йнасць |
| Т. |
абыча́йнасцю |
| М. |
абыча́йнасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
абыча́йнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
абыча́йнік |
абыча́йнікі |
| Р. |
абыча́йніка |
абыча́йнікаў |
| Д. |
абыча́йніку |
абыча́йнікам |
| В. |
абыча́йніка |
абыча́йнікаў |
| Т. |
абыча́йнікам |
абыча́йнікамі |
| М. |
абыча́йніку |
абыча́йніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
абы́чка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
абы́чка |
абы́чкі |
| Р. |
абы́чкі |
абы́чак |
| Д. |
абы́чцы |
абы́чкам |
| В. |
абы́чку |
абы́чкі |
| Т. |
абы́чкай абы́чкаю |
абы́чкамі |
| М. |
абы́чцы |
абы́чках |
Крыніцы:
piskunou2012.