раскасі́раваны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
раскасі́раваны |
раскасі́раваная |
раскасі́раванае |
раскасі́раваныя |
| Р. |
раскасі́раванага |
раскасі́раванай раскасі́раванае |
раскасі́раванага |
раскасі́раваных |
| Д. |
раскасі́раванаму |
раскасі́раванай |
раскасі́раванаму |
раскасі́раваным |
| В. |
раскасі́раваны (неадуш.) раскасі́раванага (адуш.) |
раскасі́раваную |
раскасі́раванае |
раскасі́раваныя (неадуш.) раскасі́раваных (адуш.) |
| Т. |
раскасі́раваным |
раскасі́раванай раскасі́раванаю |
раскасі́раваным |
раскасі́раванымі |
| М. |
раскасі́раваным |
раскасі́раванай |
раскасі́раваным |
раскасі́раваных |
Кароткая форма: раскасі́равана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
раскасі́раваць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
раскасі́рую |
раскасі́руем |
| 2-я ас. |
раскасі́руеш |
раскасі́руеце |
| 3-я ас. |
раскасі́руе |
раскасі́руюць |
| Прошлы час |
| м. |
раскасі́раваў |
раскасі́равалі |
| ж. |
раскасі́равала |
| н. |
раскасі́равала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
раскасі́руй |
раскасі́руйце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
раскасі́раваўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
раскасі́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
раскашу́ |
раско́сім |
| 2-я ас. |
раско́сіш |
раско́сіце |
| 3-я ас. |
раско́сіць |
раско́сяць |
| Прошлы час |
| м. |
раскасі́ў |
раскасі́лі |
| ж. |
раскасі́ла |
| н. |
раскасі́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
раскасі́ |
раскасі́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
раскасі́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
раскасма́ціцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
раскасма́чуся |
раскасма́цімся |
| 2-я ас. |
раскасма́цішся |
раскасма́ціцеся |
| 3-я ас. |
раскасма́ціцца |
раскасма́цяцца |
| Прошлы час |
| м. |
раскасма́ціўся |
раскасма́ціліся |
| ж. |
раскасма́цілася |
| н. |
раскасма́цілася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
раскасма́цься |
раскасма́цьцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
раскасма́ціўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
раскасма́ціць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
раскасма́чу |
раскасма́цім |
| 2-я ас. |
раскасма́ціш |
раскасма́ціце |
| 3-я ас. |
раскасма́ціць |
раскасма́цяць |
| Прошлы час |
| м. |
раскасма́ціў |
раскасма́цілі |
| ж. |
раскасма́ціла |
| н. |
раскасма́ціла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
раскасма́ць |
раскасма́цьце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
раскасма́ціўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
раскасма́чаны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
раскасма́чаны |
раскасма́чаная |
раскасма́чанае |
раскасма́чаныя |
| Р. |
раскасма́чанага |
раскасма́чанай раскасма́чанае |
раскасма́чанага |
раскасма́чаных |
| Д. |
раскасма́чанаму |
раскасма́чанай |
раскасма́чанаму |
раскасма́чаным |
| В. |
раскасма́чаны (неадуш.) раскасма́чанага (адуш.) |
раскасма́чаную |
раскасма́чанае |
раскасма́чаныя (неадуш.) раскасма́чаных (адуш.) |
| Т. |
раскасма́чаным |
раскасма́чанай раскасма́чанаю |
раскасма́чаным |
раскасма́чанымі |
| М. |
раскасма́чаным |
раскасма́чанай |
раскасма́чаным |
раскасма́чаных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
раскасма́чаны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
раскасма́чаны |
раскасма́чаная |
раскасма́чанае |
раскасма́чаныя |
| Р. |
раскасма́чанага |
раскасма́чанай раскасма́чанае |
раскасма́чанага |
раскасма́чаных |
| Д. |
раскасма́чанаму |
раскасма́чанай |
раскасма́чанаму |
раскасма́чаным |
| В. |
раскасма́чаны (неадуш.) раскасма́чанага (адуш.) |
раскасма́чаную |
раскасма́чанае |
раскасма́чаныя (неадуш.) раскасма́чаных (адуш.) |
| Т. |
раскасма́чаным |
раскасма́чанай раскасма́чанаю |
раскасма́чаным |
раскасма́чанымі |
| М. |
раскасма́чаным |
раскасма́чанай |
раскасма́чаным |
раскасма́чаных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
раскасма́чаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
раскасма́чаны |
раскасма́чаная |
раскасма́чанае |
раскасма́чаныя |
| Р. |
раскасма́чанага |
раскасма́чанай раскасма́чанае |
раскасма́чанага |
раскасма́чаных |
| Д. |
раскасма́чанаму |
раскасма́чанай |
раскасма́чанаму |
раскасма́чаным |
| В. |
раскасма́чаны (неадуш.) раскасма́чанага (адуш.) |
раскасма́чаную |
раскасма́чанае |
раскасма́чаныя (неадуш.) раскасма́чаных (адуш.) |
| Т. |
раскасма́чаным |
раскасма́чанай раскасма́чанаю |
раскасма́чаным |
раскасма́чанымі |
| М. |
раскасма́чаным |
раскасма́чанай |
раскасма́чаным |
раскасма́чаных |
Кароткая форма: раскасма́чана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
раскасма́чванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
раскасма́чванне |
| Р. |
раскасма́чвання |
| Д. |
раскасма́чванню |
| В. |
раскасма́чванне |
| Т. |
раскасма́чваннем |
| М. |
раскасма́чванні |
Крыніцы:
piskunou2012.