пад’ю́рліваць
‘заляцацца’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пад’ю́рліваю |
пад’ю́рліваем |
| 2-я ас. |
пад’ю́рліваеш |
пад’ю́рліваеце |
| 3-я ас. |
пад’ю́рлівае |
пад’ю́рліваюць |
| Прошлы час |
| м. |
пад’ю́рліваў |
пад’ю́рлівалі |
| ж. |
пад’ю́рлівала |
| н. |
пад’ю́рлівала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пад’ю́рлівай |
пад’ю́рлівайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
пад’ю́рліваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
пад’ю́рыцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пад’ю́руся |
пад’ю́рымся |
| 2-я ас. |
пад’ю́рышся |
пад’ю́рыцеся |
| 3-я ас. |
пад’ю́рыцца |
пад’ю́рацца |
| Прошлы час |
| м. |
пад’ю́рыўся |
пад’ю́рыліся |
| ж. |
пад’ю́рылася |
| н. |
пад’ю́рылася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пад’ю́рся |
пад’ю́рцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пад’ю́рыўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
пад’ю́шыць
‘падбухторыць, нацкаваць каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пад’ю́шу |
пад’ю́шым |
| 2-я ас. |
пад’ю́шыш |
пад’ю́шыце |
| 3-я ас. |
пад’ю́шыць |
пад’ю́шаць |
| Прошлы час |
| м. |
пад’ю́шыў |
пад’ю́шылі |
| ж. |
пад’ю́шыла |
| н. |
пад’ю́шыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пад’ю́ш |
пад’ю́шце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пад’ю́шыўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Пад’я́блынька
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Пад’я́блынька |
| Р. |
Пад’я́блынькі |
| Д. |
Пад’я́блыньцы |
| В. |
Пад’я́блыньку |
| Т. |
Пад’я́блынькай Пад’я́блынькаю |
| М. |
Пад’я́блыньцы |
Пад’я́варка
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Пад’я́варка |
| Р. |
Пад’я́варкі |
| Д. |
Пад’я́варцы |
| В. |
Пад’я́варку |
| Т. |
Пад’я́варкай Пад’я́варкаю |
| М. |
Пад’я́варцы |
пад’яда́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
пад’яда́нне |
| Р. |
пад’яда́ння |
| Д. |
пад’яда́нню |
| В. |
пад’яда́нне |
| Т. |
пад’яда́ннем |
| М. |
пад’яда́нні |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
пад’яда́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
пад’яда́ецца |
пад’яда́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
пад’яда́ўся |
пад’яда́ліся |
| ж. |
пад’яда́лася |
| н. |
пад’яда́лася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
пад’яда́ць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пад’яда́ю |
пад’яда́ем |
| 2-я ас. |
пад’яда́еш |
пад’яда́еце |
| 3-я ас. |
пад’яда́е |
пад’яда́юць |
| Прошлы час |
| м. |
пад’яда́ў |
пад’яда́лі |
| ж. |
пад’яда́ла |
| н. |
пад’яда́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пад’яда́й |
пад’яда́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
пад’яда́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
пад’я́зак
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пад’я́зак |
пад’я́зкі |
| Р. |
пад’я́зка |
пад’я́зкаў |
| Д. |
пад’я́зку |
пад’я́зкам |
| В. |
пад’я́зка |
пад’я́зкаў |
| Т. |
пад’я́зкам |
пад’я́зкамі |
| М. |
пад’я́зку |
пад’я́зках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Пад’я́заўле
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Пад’я́заўле |
| Р. |
Пад’я́заўля |
| Д. |
Пад’я́заўлю |
| В. |
Пад’я́заўле |
| Т. |
Пад’я́заўлем |
| М. |
Пад’я́заўлі |