Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдеёжзілмноруыэюя-’ 

замаро́ка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. замаро́ка
Р. замаро́кі
Д. замаро́цы
В. замаро́ку
Т. замаро́кай
замаро́каю
М. замаро́цы

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

замаро́чанне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. замаро́чанне
Р. замаро́чання
Д. замаро́чанню
В. замаро́чанне
Т. замаро́чаннем
М. замаро́чанні

Крыніцы: piskunou2012.

замаро́чаны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. замаро́чаны замаро́чаная замаро́чанае замаро́чаныя
Р. замаро́чанага замаро́чанай
замаро́чанае		 замаро́чанага замаро́чаных
Д. замаро́чанаму замаро́чанай замаро́чанаму замаро́чаным
В. замаро́чаны (неадуш.)
замаро́чанага (адуш.)		 замаро́чаную замаро́чанае замаро́чаныя (неадуш.)
замаро́чаных (адуш.)
Т. замаро́чаным замаро́чанай
замаро́чанаю		 замаро́чаным замаро́чанымі
М. замаро́чаным замаро́чанай замаро́чаным замаро́чаных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

замаро́чаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. замаро́чаны замаро́чаная замаро́чанае замаро́чаныя
Р. замаро́чанага замаро́чанай
замаро́чанае		 замаро́чанага замаро́чаных
Д. замаро́чанаму замаро́чанай замаро́чанаму замаро́чаным
В. замаро́чаны (неадуш.)
замаро́чанага (адуш.)		 замаро́чаную замаро́чанае замаро́чаныя (неадуш.)
замаро́чаных (адуш.)
Т. замаро́чаным замаро́чанай
замаро́чанаю		 замаро́чаным замаро́чанымі
М. замаро́чаным замаро́чанай замаро́чаным замаро́чаных

Кароткая форма: замаро́чана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

замаро́чвацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. замаро́чваюся замаро́чваемся
2-я ас. замаро́чваешся замаро́чваецеся
3-я ас. замаро́чваецца замаро́чваюцца
Прошлы час
м. замаро́чваўся замаро́чваліся
ж. замаро́чвалася
н. замаро́чвалася
Загадны лад
2-я ас. замаро́чвайся замаро́чвайцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час замаро́чваючыся

Крыніцы: piskunou2012.

замаро́чваць

дзеяслоў, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. замаро́чваю замаро́чваем
2-я ас. замаро́чваеш замаро́чваеце
3-я ас. замаро́чвае замаро́чваюць
Прошлы час
м. замаро́чваў замаро́чвалі
ж. замаро́чвала
н. замаро́чвала
Дзеепрыслоўе
цяп. час замаро́чваючы

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

замаро́чка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. замаро́чка замаро́чкі
Р. замаро́чкі замаро́чак
Д. замаро́чцы замаро́чкам
В. замаро́чку замаро́чкі
Т. замаро́чкай
замаро́чкаю		 замаро́чкамі
М. замаро́чцы замаро́чках

Крыніцы: piskunou2012.

замаро́чыцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. замаро́чуся замаро́чымся
2-я ас. замаро́чышся замаро́чыцеся
3-я ас. замаро́чыцца замаро́чацца
Прошлы час
м. замаро́чыўся замаро́чыліся
ж. замаро́чылася
н. замаро́чылася
Загадны лад
2-я ас. замаро́чся замаро́чцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час замаро́чыўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

замаро́чыць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. замаро́чу замаро́чым
2-я ас. замаро́чыш замаро́чыце
3-я ас. замаро́чыць замаро́чаць
Прошлы час
м. замаро́чыў замаро́чылі
ж. замаро́чыла
н. замаро́чыла
Загадны лад
2-я ас. замаро́ч замаро́чце
Дзеепрыслоўе
прош. час замаро́чыўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

замартызава́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. замартызу́ецца замартызу́юцца
Прошлы час
м. замартызава́ўся замартызава́ліся
ж. замартызава́лася
н. замартызава́лася
Дзеепрыслоўе
прош. час замартызава́ўшыся

Крыніцы: piskunou2012.