вы́праміцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вы́прамлюся |
вы́прамімся |
| 2-я ас. |
вы́прамішся |
вы́праміцеся |
| 3-я ас. |
вы́праміцца |
вы́прамяцца |
| Прошлы час |
| м. |
вы́праміўся |
вы́праміліся |
| ж. |
вы́прамілася |
| н. |
вы́прамілася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вы́прамся |
вы́прамцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
вы́праміўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
вы́праміць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вы́прамлю |
вы́прамім |
| 2-я ас. |
вы́праміш |
вы́праміце |
| 3-я ас. |
вы́праміць |
вы́прамяць |
| Прошлы час |
| м. |
вы́праміў |
вы́прамілі |
| ж. |
вы́праміла |
| н. |
вы́праміла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вы́прам |
вы́прамце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
вы́праміўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
выпрамле́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
выпрамле́нне |
| Р. |
выпрамле́ння |
| Д. |
выпрамле́нню |
| В. |
выпрамле́нне |
| Т. |
выпрамле́ннем |
| М. |
выпрамле́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
вы́прамлены
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вы́прамлены |
вы́прамленая |
вы́прамленае |
вы́прамленыя |
| Р. |
вы́прамленага |
вы́прамленай вы́прамленае |
вы́прамленага |
вы́прамленых |
| Д. |
вы́прамленаму |
вы́прамленай |
вы́прамленаму |
вы́прамленым |
| В. |
вы́прамлены (неадуш.) вы́прамленага (адуш.) |
вы́прамленую |
вы́прамленае |
вы́прамленыя (неадуш.) вы́прамленых (адуш.) |
| Т. |
вы́прамленым |
вы́прамленай вы́прамленаю |
вы́прамленым |
вы́прамленымі |
| М. |
вы́прамленым |
вы́прамленай |
вы́прамленым |
вы́прамленых |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
вы́прамлены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вы́прамлены |
вы́прамленая |
вы́прамленае |
вы́прамленыя |
| Р. |
вы́прамленага |
вы́прамленай вы́прамленае |
вы́прамленага |
вы́прамленых |
| Д. |
вы́прамленаму |
вы́прамленай |
вы́прамленаму |
вы́прамленым |
| В. |
вы́прамлены (неадуш.) вы́прамленага (адуш.) |
вы́прамленую |
вы́прамленае |
вы́прамленыя (неадуш.) вы́прамленых (адуш.) |
| Т. |
вы́прамленым |
вы́прамленай вы́прамленаю |
вы́прамленым |
вы́прамленымі |
| М. |
вы́прамленым |
вы́прамленай |
вы́прамленым |
вы́прамленых |
Кароткая форма: вы́прамлена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
выпрамля́льнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
выпрамля́льнік |
выпрамля́льнікі |
| Р. |
выпрамля́льніка |
выпрамля́льнікаў |
| Д. |
выпрамля́льніку |
выпрамля́льнікам |
| В. |
выпрамля́льнік |
выпрамля́льнікі |
| Т. |
выпрамля́льнікам |
выпрамля́льнікамі |
| М. |
выпрамля́льніку |
выпрамля́льніках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
выпрамля́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
выпрамля́льны |
выпрамля́льная |
выпрамля́льнае |
выпрамля́льныя |
| Р. |
выпрамля́льнага |
выпрамля́льнай выпрамля́льнае |
выпрамля́льнага |
выпрамля́льных |
| Д. |
выпрамля́льнаму |
выпрамля́льнай |
выпрамля́льнаму |
выпрамля́льным |
| В. |
выпрамля́льны (неадуш.) выпрамля́льнага (адуш.) |
выпрамля́льную |
выпрамля́льнае |
выпрамля́льныя (неадуш.) выпрамля́льных (адуш.) |
| Т. |
выпрамля́льным |
выпрамля́льнай выпрамля́льнаю |
выпрамля́льным |
выпрамля́льнымі |
| М. |
выпрамля́льным |
выпрамля́льнай |
выпрамля́льным |
выпрамля́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
выпрамля́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
выпрамля́ецца |
выпрамля́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
выпрамля́ўся |
выпрамля́ліся |
| ж. |
выпрамля́лася |
| н. |
выпрамля́лася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
выпрамля́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
выпрамля́ю |
выпрамля́ем |
| 2-я ас. |
выпрамля́еш |
выпрамля́еце |
| 3-я ас. |
выпрамля́е |
выпрамля́юць |
| Прошлы час |
| м. |
выпрамля́ў |
выпрамля́лі |
| ж. |
выпрамля́ла |
| н. |
выпрамля́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
выпрамля́й |
выпрамля́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
выпрамля́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
выпрамні́к
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
выпрамні́к |
выпрамнікі́ |
| Р. |
выпрамніка́ |
выпрамніко́ў |
| Д. |
выпрамніку́ |
выпрамніка́м |
| В. |
выпрамні́к |
выпрамнікі́ |
| Т. |
выпрамніко́м |
выпрамніка́мі |
| М. |
выпрамніку́ |
выпрамніка́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.