раскара́чаны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
раскара́чаны |
раскара́чаная |
раскара́чанае |
раскара́чаныя |
| Р. |
раскара́чанага |
раскара́чанай раскара́чанае |
раскара́чанага |
раскара́чаных |
| Д. |
раскара́чанаму |
раскара́чанай |
раскара́чанаму |
раскара́чаным |
| В. |
раскара́чаны (неадуш.) раскара́чанага (адуш.) |
раскара́чаную |
раскара́чанае |
раскара́чаныя (неадуш.) раскара́чаных (адуш.) |
| Т. |
раскара́чаным |
раскара́чанай раскара́чанаю |
раскара́чаным |
раскара́чанымі |
| М. |
раскара́чаным |
раскара́чанай |
раскара́чаным |
раскара́чаных |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
раскара́чаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
раскара́чаны |
раскара́чаная |
раскара́чанае |
раскара́чаныя |
| Р. |
раскара́чанага |
раскара́чанай раскара́чанае |
раскара́чанага |
раскара́чаных |
| Д. |
раскара́чанаму |
раскара́чанай |
раскара́чанаму |
раскара́чаным |
| В. |
раскара́чаны (неадуш.) раскара́чанага (адуш.) |
раскара́чаную |
раскара́чанае |
раскара́чаныя (неадуш.) раскара́чаных (адуш.) |
| Т. |
раскара́чаным |
раскара́чанай раскара́чанаю |
раскара́чаным |
раскара́чанымі |
| М. |
раскара́чаным |
раскара́чанай |
раскара́чаным |
раскара́чаных |
Кароткая форма: раскара́чана.
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
раскара́чвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
раскара́чваюся |
раскара́чваемся |
| 2-я ас. |
раскара́чваешся |
раскара́чваецеся |
| 3-я ас. |
раскара́чваецца |
раскара́чваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
раскара́чваўся |
раскара́чваліся |
| ж. |
раскара́чвалася |
| н. |
раскара́чвалася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
раскара́чвайся |
раскара́чвайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
раскара́чваючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
раскара́чваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
раскара́чваю |
раскара́чваем |
| 2-я ас. |
раскара́чваеш |
раскара́чваеце |
| 3-я ас. |
раскара́чвае |
раскара́чваюць |
| Прошлы час |
| м. |
раскара́чваў |
раскара́чвалі |
| ж. |
раскара́чвала |
| н. |
раскара́чвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
раскара́чвай |
раскара́чвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
раскара́чваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
раскара́чыцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
раскара́чуся |
раскара́чымся |
| 2-я ас. |
раскара́чышся |
раскара́чыцеся |
| 3-я ас. |
раскара́чыцца |
раскара́чацца |
| Прошлы час |
| м. |
раскара́чыўся |
раскара́чыліся |
| ж. |
раскара́чылася |
| н. |
раскара́чылася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
раскара́чся |
раскара́чцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
раскара́чыўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
раскара́чыць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
раскара́чу |
раскара́чым |
| 2-я ас. |
раскара́чыш |
раскара́чыце |
| 3-я ас. |
раскара́чыць |
раскара́чаць |
| Прошлы час |
| м. |
раскара́чыў |
раскара́чылі |
| ж. |
раскара́чыла |
| н. |
раскара́чыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
раскара́ч |
раскара́чце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
раскара́чыўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
раскаркава́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
раскаркава́ны |
раскаркава́ная |
раскаркава́нае |
раскаркава́ныя |
| Р. |
раскаркава́нага |
раскаркава́най раскаркава́нае |
раскаркава́нага |
раскаркава́ных |
| Д. |
раскаркава́наму |
раскаркава́най |
раскаркава́наму |
раскаркава́ным |
| В. |
раскаркава́ны (неадуш.) раскаркава́нага (адуш.) |
раскаркава́ную |
раскаркава́нае |
раскаркава́ныя (неадуш.) раскаркава́ных (адуш.) |
| Т. |
раскаркава́ным |
раскаркава́най раскаркава́наю |
раскаркава́ным |
раскаркава́нымі |
| М. |
раскаркава́ным |
раскаркава́най |
раскаркава́ным |
раскаркава́ных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
раскаркава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
раскаркава́ны |
раскаркава́ная |
раскаркава́нае |
раскаркава́ныя |
| Р. |
раскаркава́нага |
раскаркава́най раскаркава́нае |
раскаркава́нага |
раскаркава́ных |
| Д. |
раскаркава́наму |
раскаркава́най |
раскаркава́наму |
раскаркава́ным |
| В. |
раскаркава́ны (неадуш.) раскаркава́нага (адуш.) |
раскаркава́ную |
раскаркава́нае |
раскаркава́ныя (неадуш.) раскаркава́ных (адуш.) |
| Т. |
раскаркава́ным |
раскаркава́най раскаркава́наю |
раскаркава́ным |
раскаркава́нымі |
| М. |
раскаркава́ным |
раскаркава́най |
раскаркава́ным |
раскаркава́ных |
Кароткая форма: раскаркава́на.
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
раскаркава́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
раскарку́ецца |
раскарку́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
раскаркава́ўся |
раскаркава́ліся |
| ж. |
раскаркава́лася |
| н. |
раскаркава́лася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.