зну́джаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
зну́джаны |
зну́джаная |
зну́джанае |
зну́джаныя |
| Р. |
зну́джанага |
зну́джанай зну́джанае |
зну́джанага |
зну́джаных |
| Д. |
зну́джанаму |
зну́джанай |
зну́джанаму |
зну́джаным |
| В. |
зну́джаны (неадуш.) зну́джанага (адуш.) |
зну́джаную |
зну́джанае |
зну́джаныя (неадуш.) зну́джаных (адуш.) |
| Т. |
зну́джаным |
зну́джанай зну́джанаю |
зну́джаным |
зну́джанымі |
| М. |
зну́джаным |
зну́джанай |
зну́джаным |
зну́джаных |
Крыніцы:
piskunou2012.
знуджа́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
знуджа́юся |
знуджа́емся |
| 2-я ас. |
знуджа́ешся |
знуджа́ецеся |
| 3-я ас. |
знуджа́ецца |
знуджа́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
знуджа́ўся |
знуджа́ліся |
| ж. |
знуджа́лася |
| н. |
знуджа́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
знуджа́йся |
знуджа́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
знуджа́ючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
знуджа́ць
‘наводзіць на каго-небудзь тугу, нуду; надакучваць каму-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
знуджа́ю |
знуджа́ем |
| 2-я ас. |
знуджа́еш |
знуджа́еце |
| 3-я ас. |
знуджа́е |
знуджа́юць |
| Прошлы час |
| м. |
знуджа́ў |
знуджа́лі |
| ж. |
знуджа́ла |
| н. |
знуджа́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
знуджа́й |
знуджа́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
знуджа́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
знуджо́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
знуджо́ны |
знуджо́ная |
знуджо́нае |
знуджо́ныя |
| Р. |
знуджо́нага |
знуджо́най знуджо́нае |
знуджо́нага |
знуджо́ных |
| Д. |
знуджо́наму |
знуджо́най |
знуджо́наму |
знуджо́ным |
| В. |
знуджо́ны (неадуш.) знуджо́нага (адуш.) |
знуджо́ную |
знуджо́нае |
знуджо́ныя (неадуш.) знуджо́ных (адуш.) |
| Т. |
знуджо́ным |
знуджо́най знуджо́наю |
знуджо́ным |
знуджо́нымі |
| М. |
знуджо́ным |
знуджо́най |
знуджо́ным |
знуджо́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
знуджэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
знуджэ́нне |
| Р. |
знуджэ́ння |
| Д. |
знуджэ́нню |
| В. |
знуджэ́нне |
| Т. |
знуджэ́ннем |
| М. |
знуджэ́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
знудзе́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
знудзе́юся |
знудзе́емся |
| 2-я ас. |
знудзе́ешся |
знудзе́ецеся |
| 3-я ас. |
знудзе́ецца |
знудзе́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
знудзе́ўся |
знудзе́ліся |
| ж. |
знудзе́лася |
| н. |
знудзе́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
знудзе́йся |
знудзе́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
знудзе́ўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
знудзе́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
знудзе́ю |
знудзе́ем |
| 2-я ас. |
знудзе́еш |
знудзе́еце |
| 3-я ас. |
знудзе́е |
знудзе́юць |
| Прошлы час |
| м. |
знудзе́ў |
знудзе́лі |
| ж. |
знудзе́ла |
| н. |
знудзе́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
знудзе́й |
знудзе́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
знудзе́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.