раскало́чаны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
раскало́чаны |
раскало́чаная |
раскало́чанае |
раскало́чаныя |
| Р. |
раскало́чанага |
раскало́чанай раскало́чанае |
раскало́чанага |
раскало́чаных |
| Д. |
раскало́чанаму |
раскало́чанай |
раскало́чанаму |
раскало́чаным |
| В. |
раскало́чаны (неадуш.) раскало́чанага (адуш.) |
раскало́чаную |
раскало́чанае |
раскало́чаныя (неадуш.) раскало́чаных (адуш.) |
| Т. |
раскало́чаным |
раскало́чанай раскало́чанаю |
раскало́чаным |
раскало́чанымі |
| М. |
раскало́чаным |
раскало́чанай |
раскало́чаным |
раскало́чаных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
раскало́чаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
раскало́чаны |
раскало́чаная |
раскало́чанае |
раскало́чаныя |
| Р. |
раскало́чанага |
раскало́чанай раскало́чанае |
раскало́чанага |
раскало́чаных |
| Д. |
раскало́чанаму |
раскало́чанай |
раскало́чанаму |
раскало́чаным |
| В. |
раскало́чаны (неадуш.) раскало́чанага (адуш.) |
раскало́чаную |
раскало́чанае |
раскало́чаныя (неадуш.) раскало́чаных (адуш.) |
| Т. |
раскало́чаным |
раскало́чанай раскало́чанаю |
раскало́чаным |
раскало́чанымі |
| М. |
раскало́чаным |
раскало́чанай |
раскало́чаным |
раскало́чаных |
Кароткая форма: раскало́чана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
раскало́чванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
раскало́чванне |
| Р. |
раскало́чвання |
| Д. |
раскало́чванню |
| В. |
раскало́чванне |
| Т. |
раскало́чваннем |
| М. |
раскало́чванні |
Крыніцы:
piskunou2012.
раскало́чваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
раскало́чваю |
раскало́чваем |
| 2-я ас. |
раскало́чваеш |
раскало́чваеце |
| 3-я ас. |
раскало́чвае |
раскало́чваюць |
| Прошлы час |
| м. |
раскало́чваў |
раскало́чвалі |
| ж. |
раскало́чвала |
| н. |
раскало́чвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
раскало́чвай |
раскало́чвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
раскало́чваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
раскалупа́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
раскалупа́ны |
раскалупа́ная |
раскалупа́нае |
раскалупа́ныя |
| Р. |
раскалупа́нага |
раскалупа́най раскалупа́нае |
раскалупа́нага |
раскалупа́ных |
| Д. |
раскалупа́наму |
раскалупа́най |
раскалупа́наму |
раскалупа́ным |
| В. |
раскалупа́ны (неадуш.) раскалупа́нага (адуш.) |
раскалупа́ную |
раскалупа́нае |
раскалупа́ныя (неадуш.) раскалупа́ных (адуш.) |
| Т. |
раскалупа́ным |
раскалупа́най раскалупа́наю |
раскалупа́ным |
раскалупа́нымі |
| М. |
раскалупа́ным |
раскалупа́най |
раскалупа́ным |
раскалупа́ных |
Кароткая форма: раскалупа́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
раскалупа́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
раскалупа́ю |
раскалупа́ем |
| 2-я ас. |
раскалупа́еш |
раскалупа́еце |
| 3-я ас. |
раскалупа́е |
раскалупа́юць |
| Прошлы час |
| м. |
раскалупа́ў |
раскалупа́лі |
| ж. |
раскалупа́ла |
| н. |
раскалупа́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
раскалупа́й |
раскалупа́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
раскалупа́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
раскалу́пванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
раскалу́пванне |
| Р. |
раскалу́пвання |
| Д. |
раскалу́пванню |
| В. |
раскалу́пванне |
| Т. |
раскалу́пваннем |
| М. |
раскалу́пванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
раскалу́пвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
раскалу́пваецца |
раскалу́пваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
раскалу́пваўся |
раскалу́пваліся |
| ж. |
раскалу́пвалася |
| н. |
раскалу́пвалася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.