падзві́жніцкі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
падзві́жніцкі |
падзві́жніцкая |
падзві́жніцкае |
падзві́жніцкія |
| Р. |
падзві́жніцкага |
падзві́жніцкай падзві́жніцкае |
падзві́жніцкага |
падзві́жніцкіх |
| Д. |
падзві́жніцкаму |
падзві́жніцкай |
падзві́жніцкаму |
падзві́жніцкім |
| В. |
падзві́жніцкі (неадуш.) падзві́жніцкага (адуш.) |
падзві́жніцкую |
падзві́жніцкае |
падзві́жніцкія (неадуш.) падзві́жніцкіх (адуш.) |
| Т. |
падзві́жніцкім |
падзві́жніцкай падзві́жніцкаю |
падзві́жніцкім |
падзві́жніцкімі |
| М. |
падзві́жніцкім |
падзві́жніцкай |
падзві́жніцкім |
падзві́жніцкіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
падзві́жніцтва
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
падзві́жніцтва |
| Р. |
падзві́жніцтва |
| Д. |
падзві́жніцтву |
| В. |
падзві́жніцтва |
| Т. |
падзві́жніцтвам |
| М. |
падзві́жніцтве |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Падзві́нне
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Падзві́нне |
| Р. |
Падзві́ння |
| Д. |
Падзві́нню |
| В. |
Падзві́нне |
| Т. |
Падзві́ннем |
| М. |
Падзві́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
падзво́ньваць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
падзво́ньваю |
падзво́ньваем |
| 2-я ас. |
падзво́ньваеш |
падзво́ньваеце |
| 3-я ас. |
падзво́ньвае |
падзво́ньваюць |
| Прошлы час |
| м. |
падзво́ньваў |
падзво́ньвалі |
| ж. |
падзво́ньвала |
| н. |
падзво́ньвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
падзво́ньвай |
падзво́ньвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
падзво́ньваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
падзебяле́ць
‘стаць дзябёлым’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
падзебяле́ю |
падзебяле́ем |
| 2-я ас. |
падзебяле́еш |
падзебяле́еце |
| 3-я ас. |
падзебяле́е |
падзебяле́юць |
| Прошлы час |
| м. |
падзебяле́ў |
падзебяле́лі |
| ж. |
падзебяле́ла |
| н. |
падзебяле́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
падзебяле́й |
падзебяле́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
падзебяле́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Падзе́вічы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Падзе́вічы |
| Р. |
Падзе́віч Падзе́вічаў |
| Д. |
Падзе́вічам |
| В. |
Падзе́вічы |
| Т. |
Падзе́вічамі |
| М. |
Падзе́вічах |
па́дзевы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
па́дзевы |
па́дзевая |
па́дзевае |
па́дзевыя |
| Р. |
па́дзевага |
па́дзевай па́дзевае |
па́дзевага |
па́дзевых |
| Д. |
па́дзеваму |
па́дзевай |
па́дзеваму |
па́дзевым |
| В. |
па́дзевы (неадуш.) па́дзевага (адуш.) |
па́дзевую |
па́дзевае |
па́дзевыя (неадуш.) па́дзевых (адуш.) |
| Т. |
па́дзевым |
па́дзевай па́дзеваю |
па́дзевым |
па́дзевымі |
| М. |
па́дзевым |
па́дзевай |
па́дзевым |
па́дзевых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.