кара́кулевы
прыметнік, адносны
| кара́кулевы | кара́кулевая | кара́кулевае | кара́кулевыя | |
| кара́кулевага | кара́кулевай кара́кулевае |
кара́кулевага | кара́кулевых | |
| кара́кулеваму | кара́кулевай | кара́кулеваму | кара́кулевым | |
| кара́кулевы ( кара́кулевага ( |
кара́кулевую | кара́кулевае | кара́кулевыя ( кара́кулевых ( |
|
| кара́кулевым | кара́кулевай кара́кулеваю |
кара́кулевым | кара́кулевымі | |
| кара́кулевым | кара́кулевай | кара́кулевым | кара́кулевых | |
Крыніцы:
Кара́кулічы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Кара́кулічы | |
| Кара́куліч Кара́кулічаў |
|
| Кара́кулічам | |
| Кара́кулічы | |
| Кара́кулічамі | |
| Кара́кулічах |
кара́куль
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| кара́куль | |
| кара́кулю | |
| кара́кулю | |
| кара́куль | |
| кара́кулем | |
| кара́кулі |
Крыніцы:
кара́кульскі
прыметнік, адносны
| кара́кульскі | кара́кульская | кара́кульскае | кара́кульскія | |
| кара́кульскага | кара́кульскай кара́кульскае |
кара́кульскага | кара́кульскіх | |
| кара́кульскаму | кара́кульскай | кара́кульскаму | кара́кульскім | |
| кара́кульскі ( кара́кульскага ( |
кара́кульскую | кара́кульскае | кара́кульскія ( кара́кульскіх ( |
|
| кара́кульскім | кара́кульскай кара́кульскаю |
кара́кульскім | кара́кульскімі | |
| кара́кульскім | кара́кульскай | кара́кульскім | кара́кульскіх | |
Крыніцы:
каракульча́
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| каракульча́ | |
| каракульчы́ | |
| каракульчы́ | |
| каракульчу́ | |
| каракульчо́й каракульчо́ю |
|
| каракульчы́ |
Крыніцы:
каракульчо́вы
прыметнік, адносны
| каракульчо́вы | каракульчо́вая | каракульчо́вае | каракульчо́выя | |
| каракульчо́вага | каракульчо́вай каракульчо́вае |
каракульчо́вага | каракульчо́вых | |
| каракульчо́ваму | каракульчо́вай | каракульчо́ваму | каракульчо́вым | |
| каракульчо́вы ( каракульчо́вага ( |
каракульчо́вую | каракульчо́вае | каракульчо́выя ( каракульчо́вых ( |
|
| каракульчо́вым | каракульчо́вай каракульчо́ваю |
каракульчо́вым | каракульчо́вымі | |
| каракульчо́вым | каракульчо́вай | каракульчо́вым | каракульчо́вых | |
Крыніцы:
кара́куля
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| кара́куля | кара́кулі | |
| кара́кулі | кара́куляў | |
| кара́кулі | кара́кулям | |
| кара́кулю | кара́кулі | |
| кара́куляй кара́куляю |
кара́кулямі | |
| кара́кулі | кара́кулях |
Крыніцы:
каракуляво́д
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| каракуляво́д | каракуляво́ды | |
| каракуляво́да | каракуляво́даў | |
| каракуляво́ду | каракуляво́дам | |
| каракуляво́да | каракуляво́даў | |
| каракуляво́дам | каракуляво́дамі | |
| каракуляво́дзе | каракуляво́дах |
Крыніцы:
каракуляво́дства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| каракуляво́дства | |
| каракуляво́дства | |
| каракуляво́дству | |
| каракуляво́дства | |
| каракуляво́дствам | |
| каракуляво́дстве |
Крыніцы:
каракуляво́дчы
прыметнік, адносны
| каракуляво́дчы | каракуляво́дчая | каракуляво́дчае | каракуляво́дчыя | |
| каракуляво́дчага | каракуляво́дчай каракуляво́дчае |
каракуляво́дчага | каракуляво́дчых | |
| каракуляво́дчаму | каракуляво́дчай | каракуляво́дчаму | каракуляво́дчым | |
| каракуляво́дчы ( каракуляво́дчага ( |
каракуляво́дчую | каракуляво́дчае | каракуляво́дчыя ( каракуляво́дчых ( |
|
| каракуляво́дчым | каракуляво́дчай каракуляво́дчаю |
каракуляво́дчым | каракуляво́дчымі | |
| каракуляво́дчым | каракуляво́дчай | каракуляво́дчым | каракуляво́дчых | |
Крыніцы: