Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авджзклнотуфыэ
бвгдеёжзійклмнпрстуўфхцчшя

Рапэ́йкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Рапэ́йкі
Р. Рапэ́ек
Рапэ́йкаў
Д. Рапэ́йкам
В. Рапэ́йкі
Т. Рапэ́йкамі
М. Рапэ́йках

Рапяхі́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Рапяхі́
Р. Рапяхо́ў
Д. Рапяха́м
В. Рапяхі́
Т. Рапяха́мі
М. Рапяха́х

рарытэ́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. рарытэ́т рарытэ́ты
Р. рарытэ́та рарытэ́таў
Д. рарытэ́ту рарытэ́там
В. рарытэ́т рарытэ́ты
Т. рарытэ́там рарытэ́тамі
М. рарытэ́це рарытэ́тах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

рарытэ́тна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
рарытэ́тна - -

рарытэ́тны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. рарытэ́тны рарытэ́тная рарытэ́тнае рарытэ́тныя
Р. рарытэ́тнага рарытэ́тнай
рарытэ́тнае		 рарытэ́тнага рарытэ́тных
Д. рарытэ́тнаму рарытэ́тнай рарытэ́тнаму рарытэ́тным
В. рарытэ́тны (неадуш.)
рарытэ́тнага (адуш.)		 рарытэ́тную рарытэ́тнае рарытэ́тныя (неадуш.)
рарытэ́тных (адуш.)
Т. рарытэ́тным рарытэ́тнай
рарытэ́тнаю		 рарытэ́тным рарытэ́тнымі
М. рарытэ́тным рарытэ́тнай рарытэ́тным рарытэ́тных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ра́са

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. ра́са ра́сы
Р. ра́сы ра́с
Д. ра́се ра́сам
В. ра́су ра́сы
Т. ра́сай
ра́саю		 ра́самі
М. ра́се ра́сах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

раса́

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. раса́ ро́сы
Р. расы́ ро́с
Д. расе́ ро́сам
В. расу́ ро́сы
Т. расо́й
расо́ю		 ро́самі
М. расе́ ро́сах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Расава́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Расава́
Р. Расавы́
Д. Расаве́
В. Расаву́
Т. Расаво́й
Расаво́ю
М. Расаве́

ра́сава

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
ра́сава - -

Крыніцы: piskunou2012.

ра́сава-антрапалагі́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ра́сава-антрапалагі́чны ра́сава-антрапалагі́чная ра́сава-антрапалагі́чнае ра́сава-антрапалагі́чныя
Р. ра́сава-антрапалагі́чнага ра́сава-антрапалагі́чнай
ра́сава-антрапалагі́чнае		 ра́сава-антрапалагі́чнага ра́сава-антрапалагі́чных
Д. ра́сава-антрапалагі́чнаму ра́сава-антрапалагі́чнай ра́сава-антрапалагі́чнаму ра́сава-антрапалагі́чным
В. ра́сава-антрапалагі́чны (неадуш.)
ра́сава-антрапалагі́чнага (адуш.)		 ра́сава-антрапалагі́чную ра́сава-антрапалагі́чнае ра́сава-антрапалагі́чныя (неадуш.)
ра́сава-антрапалагі́чных (адуш.)
Т. ра́сава-антрапалагі́чным ра́сава-антрапалагі́чнай
ра́сава-антрапалагі́чнаю		 ра́сава-антрапалагі́чным ра́сава-антрапалагі́чнымі
М. ра́сава-антрапалагі́чным ра́сава-антрапалагі́чнай ра́сава-антрапалагі́чным ра́сава-антрапалагі́чных

Крыніцы: piskunou2012.