дзе́даваць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дзе́дую |
дзе́дуем |
| 2-я ас. |
дзе́дуеш |
дзе́дуеце |
| 3-я ас. |
дзе́дуе |
дзе́дуюць |
| Прошлы час |
| м. |
дзе́даваў |
дзе́давалі |
| ж. |
дзе́давала |
| н. |
дзе́давала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
дзе́дуй |
дзе́дуйце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
дзе́дуючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
дзедава́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дзяду́ю |
дзяду́ем |
| 2-я ас. |
дзяду́еш |
дзяду́еце |
| 3-я ас. |
дзяду́е |
дзяду́юць |
| Прошлы час |
| м. |
дзедава́ў |
дзедава́лі |
| ж. |
дзедава́ла |
| н. |
дзедава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
дзяду́й |
дзяду́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
дзяду́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
дзедаві́чка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дзедаві́чка |
дзедаві́чкі |
| Р. |
дзедаві́чкі |
дзедаві́чак |
| Д. |
дзедаві́чцы |
дзедаві́чкам |
| В. |
дзедаві́чку |
дзедаві́чак |
| Т. |
дзедаві́чкай дзедаві́чкаю |
дзедаві́чкамі |
| М. |
дзедаві́чцы |
дзедаві́чках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Дзе́давічы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Дзе́давічы |
| Р. |
Дзе́давіч Дзе́давічаў |
| Д. |
Дзе́давічам |
| В. |
Дзе́давічы |
| Т. |
Дзе́давічамі |
| М. |
Дзе́давічах |
дзе́даў
прыметнік, прыналежны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дзе́даў |
дзе́дава |
дзе́дава |
дзе́давы |
| Р. |
дзе́давага |
дзе́давай дзе́давае |
дзе́давага |
дзе́давых |
| Д. |
дзе́даваму |
дзе́давай |
дзе́даваму |
дзе́давым |
| В. |
дзе́даў (неадуш.) дзе́давага (адуш.) |
дзе́даву |
дзе́дава |
дзе́давы (неадуш.) дзе́давых (адуш.) |
| Т. |
дзе́давым |
дзе́давай дзе́даваю |
дзе́давым |
дзе́давымі |
| М. |
дзе́давым |
дзе́давай |
дзе́давым |
дзе́давых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
Дзе́даўка
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Дзе́даўка |
| Р. |
Дзе́даўкі |
| Д. |
Дзе́даўцы |
| В. |
Дзе́даўку |
| Т. |
Дзе́даўкай Дзе́даўкаю |
| М. |
Дзе́даўцы |
дзе́даўскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дзе́даўскі |
дзе́даўская |
дзе́даўскае |
дзе́даўскія |
| Р. |
дзе́даўскага |
дзе́даўскай дзе́даўскае |
дзе́даўскага |
дзе́даўскіх |
| Д. |
дзе́даўскаму |
дзе́даўскай |
дзе́даўскаму |
дзе́даўскім |
| В. |
дзе́даўскі (неадуш.) дзе́даўскага (адуш.) |
дзе́даўскую |
дзе́даўскае |
дзе́даўскія (неадуш.) дзе́даўскіх (адуш.) |
| Т. |
дзе́даўскім |
дзе́даўскай дзе́даўскаю |
дзе́даўскім |
дзе́даўскімі |
| М. |
дзе́даўскім |
дзе́даўскай |
дзе́даўскім |
дзе́даўскіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дзе́даўшчына
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
дзе́даўшчына |
| Р. |
дзе́даўшчыны |
| Д. |
дзе́даўшчыне |
| В. |
дзе́даўшчыну |
| Т. |
дзе́даўшчынай дзе́даўшчынаю |
| М. |
дзе́даўшчыне |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дзедаўшчы́на
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
дзедаўшчы́на |
| Р. |
дзедаўшчы́ны |
| Д. |
дзедаўшчы́не |
| В. |
дзедаўшчы́ну |
| Т. |
дзедаўшчы́най дзедаўшчы́наю |
| М. |
дзедаўшчы́не |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
Дзе́дзілавічы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Дзе́дзілавічы |
| Р. |
Дзе́дзілавіч Дзе́дзілавічаў |
| Д. |
Дзе́дзілавічам |
| В. |
Дзе́дзілавічы |
| Т. |
Дзе́дзілавічамі |
| М. |
Дзе́дзілавічах |