дзевяцьсо́т
лічэбнік, колькасны
| дзевяцьсо́т | |
| дзевяцісо́т | |
| дзевяціста́м | |
| дзевяцьсо́т | |
| дзевяціста́мі | |
| дзевяціста́х |
Крыніцы:
дзевяцьсо́т
лічэбнік, колькасны
| дзевяцьсо́т | |
| дзевяцісо́т | |
| дзевяціста́м | |
| дзевяцьсо́т | |
| дзевяціста́мі | |
| дзевяціста́х |
Крыніцы:
дзевяцярны́
прыметнік, адносны
| дзевяцярны́ | дзевяцярна́я | дзевяцярно́е | дзевяцярны́я | |
| дзевяцярно́га | дзевяцярно́й дзевяцярно́е |
дзевяцярно́га | дзевяцярны́х | |
| дзевяцярно́му | дзевяцярно́й | дзевяцярно́му | дзевяцярны́м | |
| дзевяцярны́ ( дзевяцярно́га ( |
дзевяцярну́ю | дзевяцярно́е | дзевяцярны́я ( дзевяцярны́х ( |
|
| дзевяцярны́м | дзевяцярно́й дзевяцярно́ю |
дзевяцярны́м | дзевяцярны́мі | |
| дзевяцярны́м | дзевяцярно́й | дзевяцярны́м | дзевяцярны́х | |
Крыніцы:
дзегцява́ць
‘мазаць што-небудзь дзёгцем’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| дзягцю́ю | дзягцю́ем | |
| дзягцю́еш | дзягцю́еце | |
| дзягцю́е | дзягцю́юць | |
| Прошлы час | ||
| дзегцява́ў | дзегцява́лі | |
| дзегцява́ла | ||
| дзегцява́ла | ||
| Загадны лад | ||
| дзягцю́й | дзягцю́йце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| дзягцю́ючы | ||
Крыніцы:
Дзегцяно́е
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
| Дзегцяно́е | |
| Дзегцяно́га | |
| Дзегцяно́му | |
| Дзегцяно́е | |
| Дзегцяны́м | |
| Дзегцяны́м |
Дзегцяро́ва
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| Дзегцяро́ва | |
| Дзегцяро́ва | |
| Дзегцяро́ву | |
| Дзегцяро́ва | |
| Дзегцяро́вам | |
| Дзегцяро́ве |
Дзегцяро́ўка
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| Дзегцяро́ўка | |
| Дзегцяро́ўкі | |
| Дзегцяро́ўцы | |
| Дзегцяро́ўку | |
| Дзегцяро́ўкай Дзегцяро́ўкаю |
|
| Дзегцяро́ўцы |
Дзегцяры́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Дзегцяры́ | |
| Дзегцяро́ў | |
| Дзегцяра́м | |
| Дзегцяры́ | |
| Дзегцяра́мі | |
| Дзегцяра́х |
дзе́д
‘бацькаў або матчын бацька; стары чалавек’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| дзе́д | дзяды́ | |
| дзе́да | дзядо́ў | |
| дзе́ду | дзяда́м | |
| дзе́да | дзядо́ў | |
| дзе́дам | дзяда́мі | |
| дзе́дзе | дзяда́х |
Крыніцы:
дзе́д
‘прыстасаванне, у якое ўтыкалася лучына’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| дзе́д | дзяды́ | |
| дзе́да | дзядо́ў | |
| дзе́ду | дзяда́м | |
| дзе́д | дзяды́ | |
| дзе́дам | дзяда́мі | |
| дзе́дзе | дзяда́х |
Крыніцы:
Дзе́дава
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| Дзе́дава | |
| Дзе́дава | |
| Дзе́даву | |
| Дзе́дава | |
| Дзе́давам | |
| Дзе́даве |