Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёілнорстуфхцчшыэюя’

пярна́цік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. пярна́цік пярна́цікі
Р. пярна́ціка пярна́цікаў
Д. пярна́ціку пярна́цікам
В. пярна́цік пярна́цікі
Т. пярна́цікам пярна́цікамі
М. пярна́ціку пярна́ціках

Крыніцы: piskunou2012.

пярна́ч

‘зброя’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. пярна́ч перначы́
Р. пернача́ перначо́ў
Д. перначу́ пернача́м
В. пярна́ч перначы́
Т. перначо́м пернача́мі
М. перначы́ пернача́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Пярно́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Пярно́
Р. Пярна́
Д. Пярну́
В. Пярно́
Т. Пярно́м
М. Пярне́

пя́рнускі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пя́рнускі пя́рнуская пя́рнускае пя́рнускія
Р. пя́рнускага пя́рнускай
пя́рнускае		 пя́рнускага пя́рнускіх
Д. пя́рнускаму пя́рнускай пя́рнускаму пя́рнускім
В. пя́рнускі (неадуш.)
пя́рнускага (адуш.)		 пя́рнускую пя́рнускае пя́рнускія (неадуш.)
пя́рнускіх (адуш.)
Т. пя́рнускім пя́рнускай
пя́рнускаю		 пя́рнускім пя́рнускімі
М. пя́рнускім пя́рнускай пя́рнускім пя́рнускіх

Крыніцы: piskunou2012.

пя́рнуць

‘моцна ўдарыць, выцяць каго-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. пя́рну пя́рнем
2-я ас. пя́рнеш пя́рнеце
3-я ас. пя́рне пя́рнуць
Прошлы час
м. пя́рнуў пя́рнулі
ж. пя́рнула
н. пя́рнула
Загадны лад
2-я ас. пя́рні пя́рніце
Дзеепрыслоўе
прош. час пя́рнуўшы

Крыніцы: piskunou2012.

пяро́

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. пяро́ пёры
пяры́
Р. пяра́ пёраў
Д. пяру́ пёрам
В. пяро́ пёры
пяры́
Т. пяро́м пёрамі
М. пяры́ пёрах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

пяро́йдзены

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пяро́йдзены пяро́йдзеная пяро́йдзенае пяро́йдзеныя
Р. пяро́йдзенага пяро́йдзенай
пяро́йдзенае		 пяро́йдзенага пяро́йдзеных
Д. пяро́йдзенаму пяро́йдзенай пяро́йдзенаму пяро́йдзеным
В. пяро́йдзены (неадуш.)
пяро́йдзенага (адуш.)		 пяро́йдзеную пяро́йдзенае пяро́йдзеныя (неадуш.)
пяро́йдзеных (адуш.)
Т. пяро́йдзеным пяро́йдзенай
пяро́йдзенаю		 пяро́йдзеным пяро́йдзенымі
М. пяро́йдзеным пяро́йдзенай пяро́йдзеным пяро́йдзеных

Крыніцы: piskunou2012.

пяро́йдзены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пяро́йдзены пяро́йдзеная пяро́йдзенае пяро́йдзеныя
Р. пяро́йдзенага пяро́йдзенай
пяро́йдзенае		 пяро́йдзенага пяро́йдзеных
Д. пяро́йдзенаму пяро́йдзенай пяро́йдзенаму пяро́йдзеным
В. пяро́йдзены (неадуш.)
пяро́йдзенага (адуш.)		 пяро́йдзеную пяро́йдзенае пяро́йдзеныя (неадуш.)
пяро́йдзеных (адуш.)
Т. пяро́йдзеным пяро́йдзенай
пяро́йдзенаю		 пяро́йдзеным пяро́йдзенымі
М. пяро́йдзеным пяро́йдзенай пяро́йдзеным пяро́йдзеных

Крыніцы: piskunou2012.

пяро́ўка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. пяро́ўка пяро́ўкі
Р. пяро́ўкі пяро́вак
Д. пяро́ўцы пяро́ўкам
В. пяро́ўку пяро́ўкі
Т. пяро́ўкай
пяро́ўкаю		 пяро́ўкамі
М. пяро́ўцы пяро́ўках

Крыніцы: piskunou2012.

Пяро́ўцы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Пяро́ўцы
Р. Пяро́ўцаў
Д. Пяро́ўцам
В. Пяро́ўцы
Т. Пяро́ўцамі
М. Пяро́ўцах