Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёілнорстуфхцчшыэюя’

п’янто́с

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. п’янто́с п’янто́сы
Р. п’янто́са п’янто́саў
Д. п’янто́су п’янто́сам
В. п’янто́са п’янто́саў
Т. п’янто́сам п’янто́самі
М. п’янто́се п’янто́сах

Крыніцы: piskunou2012.

пяну́шка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. пяну́шка пяну́шкі
Р. пяну́шкі пяну́шак
Д. пяну́шцы пяну́шкам
В. пяну́шку пяну́шкі
Т. пяну́шкай
пяну́шкаю		 пяну́шкамі
М. пяну́шцы пяну́шках

Крыніцы: piskunou2012.

п’янчу́га

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. п’янчу́га п’янчу́гі
Р. п’янчу́гі п’янчу́г
Д. п’янчу́зе п’янчу́гам
В. п’янчу́гу п’янчу́г
Т. п’янчу́гай
п’янчу́гаю		 п’янчу́гамі
М. п’янчу́зе п’янчу́гах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

п’янчу́га

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. п’янчу́га п’янчу́гі
Р. п’янчу́гі п’янчу́г
Д. п’янчу́гу п’янчу́гам
В. п’янчу́гу п’янчу́г
Т. п’янчу́гам п’янчу́гамі
М. п’янчу́гу п’янчу́гах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

п’янчу́жка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. п’янчу́жка п’янчу́жкі
Р. п’янчу́жкі п’янчу́жак
Д. п’янчу́жцы п’янчу́жкам
В. п’янчу́жку п’янчу́жак
Т. п’янчу́жкай
п’янчу́жкаю		 п’янчу́жкамі
М. п’янчу́жцы п’янчу́жках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, tsblm1996, tsbm1984.

п’янчу́жка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. п’янчу́жка п’янчу́жкі
Р. п’янчу́жкі п’янчу́жак
Д. п’янчу́жку п’янчу́жкам
В. п’янчу́жку п’янчу́жак
Т. п’янчу́жкам п’янчу́жкамі
М. п’янчу́жку п’янчу́жках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, tsblm1996, tsbm1984.

пянчу́к

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. пянчу́к пенчукі́
Р. пенчука́ пенчуко́ў
Д. пенчуку́ пенчука́м
В. пянчу́к пенчукі́
Т. пенчуко́м пенчука́мі
М. пенчуку́ пенчука́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Пянчы́н

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Пянчы́н
Р. Пянчына́
Д. Пянчыну́
В. Пянчы́н
Т. Пянчыно́м
М. Пянчыне́

п’я́нчыцца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. п’я́нчуся п’я́нчымся
2-я ас. п’я́нчышся п’я́нчыцеся
3-я ас. п’я́нчыцца п’я́нчацца
Прошлы час
м. п’я́нчыўся п’я́нчыліся
ж. п’я́нчылася
н. п’я́нчылася
Загадны лад
2-я ас. п’я́нчыся п’я́нчыцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час п’я́нчачыся

Крыніцы: piskunou2012.

п’я́ны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. п’я́ны п’я́ная п’я́нае п’я́ныя
Р. п’я́нага п’я́най
п’я́нае		 п’я́нага п’я́ных
Д. п’я́наму п’я́най п’я́наму п’я́ным
В. п’я́ны (неадуш.)
п’я́нага (адуш.)		 п’я́ную п’я́нае п’я́ныя (неадуш.)
п’я́ных (адуш.)
Т. п’я́ным п’я́най
п’я́наю		 п’я́ным п’я́нымі
М. п’я́ным п’я́най п’я́ным п’я́ных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.