Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёзілмнопрстухшыэюя’

кара́бканне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. кара́бканне
Р. кара́бкання
Д. кара́бканню
В. кара́бканне
Т. кара́бканнем
М. кара́бканні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

кара́бкацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. кара́бкаюся кара́бкаемся
2-я ас. кара́бкаешся кара́бкаецеся
3-я ас. кара́бкаецца кара́бкаюцца
Прошлы час
м. кара́бкаўся кара́бкаліся
ж. кара́бкалася
н. кара́бкалася
Загадны лад
2-я ас. кара́бкайся кара́бкайцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час кара́бкаючыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Карабкі́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Карабкі́
Р. Карабко́ў
Д. Карабка́м
В. Карабкі́
Т. Карабка́мі
М. Карабка́х

карабко́вы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. карабко́вы карабко́вая карабко́вае карабко́выя
Р. карабко́вага карабко́вай
карабко́вае		 карабко́вага карабко́вых
Д. карабко́ваму карабко́вай карабко́ваму карабко́вым
В. карабко́вы
карабко́вага		 карабко́вую карабко́вае карабко́выя
карабко́вых
Т. карабко́вым карабко́вай
карабко́ваю		 карабко́вым карабко́вымі
М. карабко́вым карабко́вай карабко́вым карабко́вых

Крыніцы: tsblm1996.

караблебудава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. караблебудава́нне
Р. караблебудава́ння
Д. караблебудава́нню
В. караблебудава́нне
Т. караблебудава́ннем
М. караблебудава́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

караблебудані́ўчы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. караблебудані́ўчы караблебудані́ўчая караблебудані́ўчае караблебудані́ўчыя
Р. караблебудані́ўчага караблебудані́ўчай
караблебудані́ўчае		 караблебудані́ўчага караблебудані́ўчых
Д. караблебудані́ўчаму караблебудані́ўчай караблебудані́ўчаму караблебудані́ўчым
В. караблебудані́ўчы (неадуш.) караблебудані́ўчую караблебудані́ўчае караблебудані́ўчыя (неадуш.)
Т. караблебудані́ўчым караблебудані́ўчай
караблебудані́ўчаю		 караблебудані́ўчым караблебудані́ўчымі
М. караблебудані́ўчым караблебудані́ўчай караблебудані́ўчым караблебудані́ўчых

Крыніцы: prym2009.

караблебудаўні́к

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. караблебудаўні́к караблебудаўнікі́
Р. караблебудаўніка́ караблебудаўніко́ў
Д. караблебудаўніку́ караблебудаўніка́м
В. караблебудаўніка́ караблебудаўніко́ў
Т. караблебудаўніко́м караблебудаўніка́мі
М. караблебудаўніку́ караблебудаўніка́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

караблебудаўні́цтва

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. караблебудаўні́цтва
Р. караблебудаўні́цтва
Д. караблебудаўні́цтву
В. караблебудаўні́цтва
Т. караблебудаўні́цтвам
М. караблебудаўні́цтве

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

караблебудаўні́чы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. караблебудаўні́чы караблебудаўні́чая караблебудаўні́чае караблебудаўні́чыя
Р. караблебудаўні́чага караблебудаўні́чай
караблебудаўні́чае		 караблебудаўні́чага караблебудаўні́чых
Д. караблебудаўні́чаму караблебудаўні́чай караблебудаўні́чаму караблебудаўні́чым
В. караблебудаўні́чы (неадуш.)
караблебудаўні́чага (адуш.)		 караблебудаўні́чую караблебудаўні́чае караблебудаўні́чыя (неадуш.)
караблебудаўні́чых (адуш.)
Т. караблебудаўні́чым караблебудаўні́чай
караблебудаўні́чаю		 караблебудаўні́чым караблебудаўні́чымі
М. караблебудаўні́чым караблебудаўні́чай караблебудаўні́чым караблебудаўні́чых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

караблеваджэ́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. караблеваджэ́нне
Р. караблеваджэ́ння
Д. караблеваджэ́нню
В. караблеваджэ́нне
Т. караблеваджэ́ннем
М. караблеваджэ́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.