зало́м
‘дзеянне; заломленае месца на чым-н.; круты выгіб, паварот чаго-н.’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
зало́м |
зало́мы |
| Р. |
зало́му |
зало́маў |
| Д. |
зало́му |
зало́мам |
| В. |
зало́м |
зало́мы |
| Т. |
зало́мам |
зало́мамі |
| М. |
зало́ме |
зало́мах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996.
зало́маны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
зало́маны |
зало́маная |
зало́манае |
зало́маныя |
| Р. |
зало́манага |
зало́манай зало́манае |
зало́манага |
зало́маных |
| Д. |
зало́манаму |
зало́манай |
зало́манаму |
зало́маным |
| В. |
зало́маны зало́манага |
зало́маную |
зало́манае |
зало́маныя зало́маных |
| Т. |
зало́маным |
зало́манай зало́манаю |
зало́маным |
зало́манымі |
| М. |
зало́маным |
зало́манай |
зало́маным |
зало́маных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012,
tsbm1984.
зало́маны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
зало́маны |
зало́маная |
зало́манае |
зало́маныя |
| Р. |
зало́манага |
зало́манай зало́манае |
зало́манага |
зало́маных |
| Д. |
зало́манаму |
зало́манай |
зало́манаму |
зало́маным |
| В. |
зало́маны зало́манага |
зало́маную |
зало́манае |
зало́маныя зало́маных |
| Т. |
зало́маным |
зало́манай зало́манаю |
зало́маным |
зало́манымі |
| М. |
зало́маным |
зало́манай |
зало́маным |
зало́маных |
Кароткая форма: зало́мана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012,
tsbm1984.
зало́мванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
зало́мванне |
| Р. |
зало́мвання |
| Д. |
зало́мванню |
| В. |
зало́мванне |
| Т. |
зало́мваннем |
| М. |
зало́мванні |
Крыніцы:
piskunou2012.
зало́мвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
зало́мваецца |
зало́мваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
зало́мваўся |
зало́мваліся |
| ж. |
зало́мвалася |
| н. |
зало́мвалася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
зало́мваць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зало́мваю |
зало́мваем |
| 2-я ас. |
зало́мваеш |
зало́мваеце |
| 3-я ас. |
зало́мвае |
зало́мваюць |
| Прошлы час |
| м. |
зало́мваў |
зало́мвалі |
| ж. |
зало́мвала |
| н. |
зало́мвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зало́мвай |
зало́мвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
зало́мваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
зало́міна
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
зало́міна |
зало́міны |
| Р. |
зало́міны |
зало́мін |
| Д. |
зало́міне |
зало́мінам |
| В. |
зало́міну |
зало́міны |
| Т. |
зало́мінай зало́мінаю |
зало́мінамі |
| М. |
зало́міне |
зало́мінах |
Крыніцы:
piskunou2012.
зало́млены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
зало́млены |
зало́мленая |
зало́мленае |
зало́мленыя |
| Р. |
зало́мленага |
зало́мленай зало́мленае |
зало́мленага |
зало́мленых |
| Д. |
зало́мленаму |
зало́мленай |
зало́мленаму |
зало́мленым |
| В. |
зало́млены (неадуш.) зало́мленага (адуш.) |
зало́мленую |
зало́мленае |
зало́мленыя (неадуш.) зало́мленых (адуш.) |
| Т. |
зало́мленым |
зало́мленай зало́мленаю |
зало́мленым |
зало́мленымі |
| М. |
зало́мленым |
зало́мленай |
зало́мленым |
зало́мленых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
зало́млены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
зало́млены |
зало́мленая |
зало́мленае |
зало́мленыя |
| Р. |
зало́мленага |
зало́мленай зало́мленае |
зало́мленага |
зало́мленых |
| Д. |
зало́мленаму |
зало́мленай |
зало́мленаму |
зало́мленым |
| В. |
зало́млены (неадуш.) зало́мленага (адуш.) |
зало́мленую |
зало́мленае |
зало́мленыя (неадуш.) зало́мленых (адуш.) |
| Т. |
зало́мленым |
зало́мленай зало́мленаю |
зало́мленым |
зало́мленымі |
| М. |
зало́мленым |
зало́мленай |
зало́мленым |
зало́мленых |
Кароткая форма: зало́млена.
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
зало́мліванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
зало́мліванне |
зало́мліванні |
| Р. |
зало́млівання |
зало́мліванняў |
| Д. |
зало́мліванню |
зало́мліванням |
| В. |
зало́мліванне |
зало́мліванні |
| Т. |
зало́мліваннем |
зало́мліваннямі |
| М. |
зало́мліванні |
зало́мліваннях |
Крыніцы:
piskunou2012.