Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

псеўдаінтэліге́нцыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

	адз.
Н.	псеўдаінтэліге́нцыя
Р.	псеўдаінтэліге́нцыі
Д.	псеўдаінтэліге́нцыі
В.	псеўдаінтэліге́нцыю
Т.	псеўдаінтэліге́нцыяй псеўдаінтэліге́нцыяю
М.	псеўдаінтэліге́нцыі

Крыніцы: piskunou2012.

псеўдакані́чны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	псеўдакані́чны	псеўдакані́чная	псеўдакані́чнае	псеўдакані́чныя
Р.	псеўдакані́чнага	псеўдакані́чнай псеўдакані́чнае	псеўдакані́чнага	псеўдакані́чных
Д.	псеўдакані́чнаму	псеўдакані́чнай	псеўдакані́чнаму	псеўдакані́чным
В.	псеўдакані́чны (неадуш.) псеўдакані́чнага (адуш.)	псеўдакані́чную	псеўдакані́чнае	псеўдакані́чныя (неадуш.) псеўдакані́чных (адуш.)
Т.	псеўдакані́чным	псеўдакані́чнай псеўдакані́чнаю	псеўдакані́чным	псеўдакані́чнымі
М.	псеўдакані́чным	псеўдакані́чнай	псеўдакані́чным	псеўдакані́чных

Крыніцы: piskunou2012.

псеўдака́рст

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

псеўдака́рставы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	псеўдака́рставы	псеўдака́рставая	псеўдака́рставае	псеўдака́рставыя
Р.	псеўдака́рставага	псеўдака́рставай псеўдака́рставае	псеўдака́рставага	псеўдака́рставых
Д.	псеўдака́рставаму	псеўдака́рставай	псеўдака́рставаму	псеўдака́рставым
В.	псеўдака́рставы (неадуш.) псеўдака́рставага (адуш.)	псеўдака́рставую	псеўдака́рставае	псеўдака́рставыя (неадуш.) псеўдака́рставых (адуш.)
Т.	псеўдака́рставым	псеўдака́рставай псеўдака́рставаю	псеўдака́рставым	псеўдака́рставымі
М.	псеўдака́рставым	псеўдака́рставай	псеўдака́рставым	псеўдака́рставых

Крыніцы: piskunou2012.

псеўдакіпя́чы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	псеўдакіпя́чы	псеўдакіпя́чая	псеўдакіпя́чае	псеўдакіпя́чыя
Р.	псеўдакіпя́чага	псеўдакіпя́чай псеўдакіпя́чае	псеўдакіпя́чага	псеўдакіпя́чых
Д.	псеўдакіпя́чаму	псеўдакіпя́чай	псеўдакіпя́чаму	псеўдакіпя́чым
В.	псеўдакіпя́чы (неадуш.) псеўдакіпя́чага (адуш.)	псеўдакіпя́чую	псеўдакіпя́чае	псеўдакіпя́чыя (неадуш.) псеўдакіпя́чых (адуш.)
Т.	псеўдакіпя́чым	псеўдакіпя́чай псеўдакіпя́чаю	псеўдакіпя́чым	псеўдакіпя́чымі
М.	псеўдакіпя́чым	псеўдакіпя́чай	псеўдакіпя́чым	псеўдакіпя́чых

Крыніцы: piskunou2012.

псеўдакіслата́

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

	адз.
Н.	псеўдакіслата́
Р.	псеўдакіслаты́
Д.	псеўдакіслаце́
В.	псеўдакіслату́
Т.	псеўдакіслато́й псеўдакіслато́ю
М.	псеўдакіслаце́

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

псеўдакла́сік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

псеўдакласіцы́зм

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

псеўдакласі́чны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	псеўдакласі́чны	псеўдакласі́чная	псеўдакласі́чнае	псеўдакласі́чныя
Р.	псеўдакласі́чнага	псеўдакласі́чнай псеўдакласі́чнае	псеўдакласі́чнага	псеўдакласі́чных
Д.	псеўдакласі́чнаму	псеўдакласі́чнай	псеўдакласі́чнаму	псеўдакласі́чным
В.	псеўдакласі́чны (неадуш.) псеўдакласі́чнага (адуш.)	псеўдакласі́чную	псеўдакласі́чнае	псеўдакласі́чныя (неадуш.) псеўдакласі́чных (адуш.)
Т.	псеўдакласі́чным	псеўдакласі́чнай псеўдакласі́чнаю	псеўдакласі́чным	псеўдакласі́чнымі
М.	псеўдакласі́чным	псеўдакласі́чнай	псеўдакласі́чным	псеўдакласі́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

псеўдако́д

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

Verbum