намыўны́
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
намыўны́ |
намыўна́я |
намыўно́е |
намыўны́я |
| Р. |
намыўно́га |
намыўно́й намыўно́е |
намыўно́га |
намыўны́х |
| Д. |
намыўно́му |
намыўно́й |
намыўно́му |
намыўны́м |
| В. |
намыўны́ (неадуш.) намыўно́га (адуш.) |
намыўну́ю |
намыўно́е |
намыўны́я (неадуш.) намыўны́х (адуш.) |
| Т. |
намыўны́м |
намыўно́й намыўно́ю |
намыўны́м |
намыўны́мі |
| М. |
намыўны́м |
намыўно́й |
намыўны́м |
намыўны́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
намы́ўшчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
намы́ўшчык |
намы́ўшчыкі |
| Р. |
намы́ўшчыка |
намы́ўшчыкаў |
| Д. |
намы́ўшчыку |
намы́ўшчыкам |
| В. |
намы́ўшчыка |
намы́ўшчыкаў |
| Т. |
намы́ўшчыкам |
намы́ўшчыкамі |
| М. |
намы́ўшчыку |
намы́ўшчыках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
намы́ўшчыца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
намы́ўшчыца |
намы́ўшчыцы |
| Р. |
намы́ўшчыцы |
намы́ўшчыц |
| Д. |
намы́ўшчыцы |
намы́ўшчыцам |
| В. |
намы́ўшчыцу |
намы́ўшчыц |
| Т. |
намы́ўшчыцай намы́ўшчыцаю |
намы́ўшчыцамі |
| М. |
намы́ўшчыцы |
намы́ўшчыцах |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
намы́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
намы́ецца |
намы́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
намы́ўся |
намы́ліся |
| ж. |
намы́лася |
| н. |
намы́лася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
намы́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
намы́ю |
намы́ем |
| 2-я ас. |
намы́еш |
намы́еце |
| 3-я ас. |
намы́е |
намы́юць |
| Прошлы час |
| м. |
намы́ў |
намы́лі |
| ж. |
намы́ла |
| н. |
намы́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
намы́й |
намы́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
намы́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
намышле́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
намышле́нне |
| Р. |
намышле́ння |
| Д. |
намышле́нню |
| В. |
намышле́нне |
| Т. |
намышле́ннем |
| М. |
намышле́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
намышля́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
намышля́ю |
намышля́ем |
| 2-я ас. |
намышля́еш |
намышля́еце |
| 3-я ас. |
намышля́е |
намышля́юць |
| Прошлы час |
| м. |
намышля́ў |
намышля́лі |
| ж. |
намышля́ла |
| н. |
намышля́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
намышля́й |
намышля́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
намышля́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
намэ́нчыцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
намэ́нчуся |
намэ́нчымся |
| 2-я ас. |
намэ́нчышся |
намэ́нчыцеся |
| 3-я ас. |
намэ́нчыцца |
намэ́нчацца |
| Прошлы час |
| м. |
намэ́нчыўся |
намэ́нчыліся |
| ж. |
намэ́нчылася |
| н. |
намэ́нчылася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
намэ́нчыся |
намэ́нчыцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
намэ́нчыўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
намэ́ціцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
намэ́чуся |
намэ́цімся |
| 2-я ас. |
намэ́цішся |
намэ́ціцеся |
| 3-я ас. |
намэ́ціцца |
намэ́цяцца |
| Прошлы час |
| м. |
намэ́ціўся |
намэ́ціліся |
| ж. |
намэ́цілася |
| н. |
намэ́цілася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
намэ́цься |
намэ́цьцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
намэ́ціўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
намяжо́ўвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
намяжо́ўваецца |
намяжо́ўваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
намяжо́ўваўся |
намяжо́ўваліся |
| ж. |
намяжо́ўвалася |
| н. |
намяжо́ўвалася |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.