Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёілнорстуфхцчшыэюя’

прычасно́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прычасно́чны прычасно́чная прычасно́чнае прычасно́чныя
Р. прычасно́чнага прычасно́чнай
прычасно́чнае		 прычасно́чнага прычасно́чных
Д. прычасно́чнаму прычасно́чнай прычасно́чнаму прычасно́чным
В. прычасно́чны (неадуш.)
прычасно́чнага (адуш.)		 прычасно́чную прычасно́чнае прычасно́чныя (неадуш.)
прычасно́чных (адуш.)
Т. прычасно́чным прычасно́чнай
прычасно́чнаю		 прычасно́чным прычасно́чнымі
М. прычасно́чным прычасно́чнай прычасно́чным прычасно́чных

Крыніцы: piskunou2012.

прыча́сце

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. прыча́сце
Р. прыча́сця
Д. прыча́сцю
В. прыча́сце
Т. прыча́сцем
М. прыча́сці

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прычасці́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прычашчу́ся прычасці́мся
2-я ас. прычасці́шся прычасціце́ся
3-я ас. прычасці́цца прычасця́цца
Прошлы час
м. прычасці́ўся прычасці́ліся
ж. прычасці́лася
н. прычасці́лася
Загадны лад
2-я ас. прычасці́ся прычасці́цеся
Дзеепрыслоўе
прош. час прычасці́ўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прычасці́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прычашчу́ прычасці́м
2-я ас. прычасці́ш прычасціце́
3-я ас. прычасці́ць прычасця́ць
Прошлы час
м. прычасці́ў прычасці́лі
ж. прычасці́ла
н. прычасці́ла
Загадны лад
2-я ас. прычасці́ прычасці́це
Дзеепрыслоўе
прош. час прычасці́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прыча́сць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. прыча́сць
Р. прыча́сці
Д. прыча́сці
В. прыча́сць
Т. прыча́сцю
М. прыча́сці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прыча́хкаць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прыча́хкаю прыча́хкаем
2-я ас. прыча́хкаеш прыча́хкаеце
3-я ас. прыча́хкае прыча́хкаюць
Прошлы час
м. прыча́хкаў прыча́хкалі
ж. прыча́хкала
н. прыча́хкала
Загадны лад
2-я ас. прыча́хкай прыча́хкайце
Дзеепрыслоўе
прош. час прыча́хкаўшы

Крыніцы: piskunou2012.

прычашча́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. прычашча́юся прычашча́емся
2-я ас. прычашча́ешся прычашча́ецеся
3-я ас. прычашча́ецца прычашча́юцца
Прошлы час
м. прычашча́ўся прычашча́ліся
ж. прычашча́лася
н. прычашча́лася
Загадны лад
2-я ас. прычашча́йся прычашча́йцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час прычашча́ючыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прычашча́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. прычашча́ю прычашча́ем
2-я ас. прычашча́еш прычашча́еце
3-я ас. прычашча́е прычашча́юць
Прошлы час
м. прычашча́ў прычашча́лі
ж. прычашча́ла
н. прычашча́ла
Загадны лад
2-я ас. прычашча́й прычашча́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час прычашча́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прычашчо́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прычашчо́ны прычашчо́ная прычашчо́нае прычашчо́ныя
Р. прычашчо́нага прычашчо́най
прычашчо́нае		 прычашчо́нага прычашчо́ных
Д. прычашчо́наму прычашчо́най прычашчо́наму прычашчо́ным
В. прычашчо́ны (неадуш.)
прычашчо́нага (адуш.)		 прычашчо́ную прычашчо́нае прычашчо́ныя (неадуш.)
прычашчо́ных (адуш.)
Т. прычашчо́ным прычашчо́най
прычашчо́наю		 прычашчо́ным прычашчо́нымі
М. прычашчо́ным прычашчо́най прычашчо́ным прычашчо́ных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

прычашчо́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прычашчо́ны прычашчо́ная прычашчо́нае прычашчо́ныя
Р. прычашчо́нага прычашчо́най
прычашчо́нае		 прычашчо́нага прычашчо́ных
Д. прычашчо́наму прычашчо́най прычашчо́наму прычашчо́ным
В. прычашчо́ны (неадуш.)
прычашчо́нага (адуш.)		 прычашчо́ную прычашчо́нае прычашчо́ныя (неадуш.)
прычашчо́ных (адуш.)
Т. прычашчо́ным прычашчо́най
прычашчо́наю		 прычашчо́ным прычашчо́нымі
М. прычашчо́ным прычашчо́най прычашчо́ным прычашчо́ных

Кароткая форма: прычашчо́на.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.