Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёіклмнортуыэюя’

вітэлі́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. вітэлі́н
Р. вітэлі́ну
Д. вітэлі́ну
В. вітэлі́н
Т. вітэлі́нам
М. вітэлі́не

Крыніцы: piskunou2012.

вітэры́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. вітэры́т вітэры́ты
Р. вітэры́ту вітэры́таў
Д. вітэры́ту вітэры́там
В. вітэры́т вітэры́ты
Т. вітэры́там вітэры́тамі
М. вітэры́це вітэры́тах

Крыніцы: piskunou2012.

вітэры́тавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вітэры́тавы вітэры́тавая вітэры́тавае вітэры́тавыя
Р. вітэры́тавага вітэры́тавай
вітэры́тавае		 вітэры́тавага вітэры́тавых
Д. вітэры́таваму вітэры́тавай вітэры́таваму вітэры́тавым
В. вітэры́тавы (неадуш.)
вітэры́тавага (адуш.)		 вітэры́тавую вітэры́тавае вітэры́тавыя (неадуш.)
вітэры́тавых (адуш.)
Т. вітэры́тавым вітэры́тавай
вітэры́таваю		 вітэры́тавым вітэры́тавымі
М. вітэры́тавым вітэры́тавай вітэры́тавым вітэры́тавых

Крыніцы: piskunou2012.

Ві́ўнева

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Ві́ўнева
Р. Ві́ўнева
Д. Ві́ўневу
В. Ві́ўнева
Т. Ві́ўневам
М. Ві́ўневе

віўэ́ла

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. віўэ́ла віўэ́лы
Р. віўэ́лы віўэ́л
Д. віўэ́ле віўэ́лам
В. віўэ́лу віўэ́лы
Т. віўэ́лай
віўэ́лаю		 віўэ́ламі
М. віўэ́ле віўэ́лах

Крыніцы: piskunou2012.

Віфлее́м

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Віфлее́м
Р. Віфлее́ма
Д. Віфлее́му
В. Віфлее́м
Т. Віфлее́мам
М. Віфлее́ме

віфлее́мка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. віфлее́мка віфлее́мкі
Р. віфлее́мкі віфлее́мак
Д. віфлее́мцы віфлее́мкам
В. віфлее́мку віфлее́мак
Т. віфлее́мкай
віфлее́мкаю		 віфлее́мкамі
М. віфлее́мцы віфлее́мках

Крыніцы: piskunou2012.

віфлее́мскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. віфлее́мскі віфлее́мская віфлее́мскае віфлее́мскія
Р. віфлее́мскага віфлее́мскай
віфлее́мскае		 віфлее́мскага віфлее́мскіх
Д. віфлее́мскаму віфлее́мскай віфлее́мскаму віфлее́мскім
В. віфлее́мскі (неадуш.)
віфлее́мскага (адуш.)		 віфлее́мскую віфлее́мскае віфлее́мскія (неадуш.)
віфлее́мскіх (адуш.)
Т. віфлее́мскім віфлее́мскай
віфлее́мскаю		 віфлее́мскім віфлее́мскімі
М. віфлее́мскім віфлее́мскай віфлее́мскім віфлее́мскіх

Крыніцы: piskunou2012.

віфліемскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. віфліемскі віфліемская віфліемскае віфліемскія
Р. віфліемскага віфліемскай
віфліемскае		 віфліемскага віфліемскіх
Д. віфліемскаму віфліемскай віфліемскаму віфліемскім
В. віфліемскі
віфліемскага		 віфліемскую віфліемскае віфліемскія
Т. віфліемскім віфліемскай
віфліемскаю		 віфліемскім віфліемскімі
М. віфліемскім віфліемскай віфліемскім віфліемскіх

віха́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. віха́нне віха́нні
Р. віха́ння віха́нняў
Д. віха́нню віха́нням
В. віха́нне віха́нні
Т. віха́ннем віха́ннямі
М. віха́нні віха́ннях

Крыніцы: piskunou2012.