рама́нскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
рама́нскі |
рама́нская |
рама́нскае |
рама́нскія |
| Р. |
рама́нскага |
рама́нскай
рама́нскае |
рама́нскага |
рама́нскіх |
| Д. |
рама́нскаму |
рама́нскай |
рама́нскаму |
рама́нскім |
| В. |
рама́нскі (неадуш.)
рама́нскага (адуш.) |
рама́нскую |
рама́нскае |
рама́нскія (неадуш.)
рама́нскіх (адуш.) |
| Т. |
рама́нскім |
рама́нскай
рама́нскаю |
рама́нскім |
рама́нскімі |
| М. |
рама́нскім |
рама́нскай |
рама́нскім |
рама́нскіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
рама́нсны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
рама́нсны |
рама́нсная |
рама́нснае |
рама́нсныя |
| Р. |
рама́нснага |
рама́нснай
рама́нснае |
рама́нснага |
рама́нсных |
| Д. |
рама́нснаму |
рама́нснай |
рама́нснаму |
рама́нсным |
| В. |
рама́нсны (неадуш.)
рама́нснага (адуш.) |
рама́нсную |
рама́нснае |
рама́нсныя (неадуш.)
рама́нсных (адуш.) |
| Т. |
рама́нсным |
рама́нснай
рама́нснаю |
рама́нсным |
рама́нснымі |
| М. |
рама́нсным |
рама́нснай |
рама́нсным |
рама́нсных |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
рамантава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
рамантава́нне |
| Р. |
рамантава́ння |
| Д. |
рамантава́нню |
| В. |
рамантава́нне |
| Т. |
рамантава́ннем |
| М. |
рамантава́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
рамантава́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
рамантава́ны |
рамантава́ная |
рамантава́нае |
рамантава́ныя |
| Р. |
рамантава́нага |
рамантава́най
рамантава́нае |
рамантава́нага |
рамантава́ных |
| Д. |
рамантава́наму |
рамантава́най |
рамантава́наму |
рамантава́ным |
| В. |
рамантава́ны (неадуш.)
рамантава́нага (адуш.) |
рамантава́ную |
рамантава́нае |
рамантава́ныя (неадуш.)
рамантава́ных (адуш.) |
| Т. |
рамантава́ным |
рамантава́най
рамантава́наю |
рамантава́ным |
рамантава́нымі |
| М. |
рамантава́ным |
рамантава́най |
рамантава́ным |
рамантава́ных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
рамантава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
рамантава́ны |
рамантава́ная |
рамантава́нае |
рамантава́ныя |
| Р. |
рамантава́нага |
рамантава́най
рамантава́нае |
рамантава́нага |
рамантава́ных |
| Д. |
рамантава́наму |
рамантава́най |
рамантава́наму |
рамантава́ным |
| В. |
рамантава́ны (неадуш.)
рамантава́нага (адуш.) |
рамантава́ную |
рамантава́нае |
рамантава́ныя (неадуш.)
рамантава́ных (адуш.) |
| Т. |
рамантава́ным |
рамантава́най
рамантава́наю |
рамантава́ным |
рамантава́нымі |
| М. |
рамантава́ным |
рамантава́най |
рамантава́ным |
рамантава́ных |
Кароткая форма: рамантава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
рамантава́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
раманту́ецца |
раманту́юцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
рамантава́ўся |
рамантава́ліся |
| ж. |
рамантава́лася |
| н. |
рамантава́лася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
рамантава́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
раманту́ю |
раманту́ем |
| 2-я ас. |
раманту́еш |
раманту́еце |
| 3-я ас. |
раманту́е |
раманту́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
рамантава́ў |
рамантава́лі |
| ж. |
рамантава́ла |
| н. |
рамантава́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
раманту́й |
раманту́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
раманту́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012,
tsblm1996.
рамантава́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
раманту́ю |
раманту́ем |
| 2-я ас. |
раманту́еш |
раманту́еце |
| 3-я ас. |
раманту́е |
раманту́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
рамантава́ў |
рамантава́лі |
| ж. |
рамантава́ла |
| н. |
рамантава́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
раманту́й |
раманту́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
рамантава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012,
tsblm1996.
рамантызава́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
рамантызава́ны |
рамантызава́ная |
рамантызава́нае |
рамантызава́ныя |
| Р. |
рамантызава́нага |
рамантызава́най
рамантызава́нае |
рамантызава́нага |
рамантызава́ных |
| Д. |
рамантызава́наму |
рамантызава́най |
рамантызава́наму |
рамантызава́ным |
| В. |
рамантызава́ны (неадуш.)
рамантызава́нага (адуш.) |
рамантызава́ную |
рамантызава́нае |
рамантызава́ныя (неадуш.)
рамантызава́ных (адуш.) |
| Т. |
рамантызава́ным |
рамантызава́най
рамантызава́наю |
рамантызава́ным |
рамантызава́нымі |
| М. |
рамантызава́ным |
рамантызава́най |
рамантызава́ным |
рамантызава́ных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.