знішчо́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
знішчо́ны |
знішчо́ная |
знішчо́нае |
знішчо́ныя |
| Р. |
знішчо́нага |
знішчо́най знішчо́нае |
знішчо́нага |
знішчо́ных |
| Д. |
знішчо́наму |
знішчо́най |
знішчо́наму |
знішчо́ным |
| В. |
знішчо́ны (неадуш.) знішчо́нага (адуш.) |
знішчо́ную |
знішчо́нае |
знішчо́ныя (неадуш.) знішчо́ных (адуш.) |
| Т. |
знішчо́ным |
знішчо́най знішчо́наю |
знішчо́ным |
знішчо́нымі |
| М. |
знішчо́ным |
знішчо́най |
знішчо́ным |
знішчо́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
зні́шчыцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
зні́шчыцца |
зні́шчацца |
| Прошлы час |
| м. |
зні́шчыўся |
зні́шчыліся |
| ж. |
зні́шчылася |
| н. |
зні́шчылася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
зні́шчыць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зні́шчу |
зні́шчым |
| 2-я ас. |
зні́шчыш |
зні́шчыце |
| 3-я ас. |
зні́шчыць |
зні́шчаць |
| Прошлы час |
| м. |
зні́шчыў |
зні́шчылі |
| ж. |
зні́шчыла |
| н. |
зні́шчыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зні́шчы |
зні́шчыце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
зні́шчыўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
знішчэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
знішчэ́нне |
| Р. |
знішчэ́ння |
| Д. |
знішчэ́нню |
| В. |
знішчэ́нне |
| Т. |
знішчэ́ннем |
| М. |
знішчэ́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
знішчэ́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
знішчэ́ю |
знішчэ́ем |
| 2-я ас. |
знішчэ́еш |
знішчэ́еце |
| 3-я ас. |
знішчэ́е |
знішчэ́юць |
| Прошлы час |
| м. |
знішчэ́ў |
знішчэ́лі |
| ж. |
знішчэ́ла |
| н. |
знішчэ́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
знішчэ́й |
знішчэ́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
знішчэ́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
зніякаве́ласць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
зніякаве́ласць |
| Р. |
зніякаве́ласці |
| Д. |
зніякаве́ласці |
| В. |
зніякаве́ласць |
| Т. |
зніякаве́ласцю |
| М. |
зніякаве́ласці |
Крыніцы:
piskunou2012.
зніякаве́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зніякаве́ю |
зніякаве́ем |
| 2-я ас. |
зніякаве́еш |
зніякаве́еце |
| 3-я ас. |
зніякаве́е |
зніякаве́юць |
| Прошлы час |
| м. |
зніякаве́ў |
зніякаве́лі |
| ж. |
зніякаве́ла |
| н. |
зніякаве́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зніякаве́й |
зніякаве́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
зніякаве́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.