Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёіклмнортуыэюя’
бвгдеёжзійклмнпрстўфхцчшюя-

вальтме́тр

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. вальтме́тр вальтме́тры
Р. вальтме́тра вальтме́траў
Д. вальтме́тру вальтме́трам
В. вальтме́тр вальтме́тры
Т. вальтме́трам вальтме́трамі
М. вальтме́тры вальтме́трах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

вальты́ж

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. вальты́ж
Р. вальты́жу
Д. вальты́жу
В. вальты́ж
Т. вальты́жам
М. вальты́жы

Крыніцы: piskunou2012.

вальты́жны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вальты́жны вальты́жная вальты́жнае вальты́жныя
Р. вальты́жнага вальты́жнай
вальты́жнае		 вальты́жнага вальты́жных
Д. вальты́жнаму вальты́жнай вальты́жнаму вальты́жным
В. вальты́жны (неадуш.)
вальты́жнага (адуш.)		 вальты́жную вальты́жнае вальты́жныя (неадуш.)
вальты́жных (адуш.)
Т. вальты́жным вальты́жнай
вальты́жнаю		 вальты́жным вальты́жнымі
М. вальты́жным вальты́жнай вальты́жным вальты́жных

Крыніцы: piskunou2012.

вальтыжо́р

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. вальтыжо́р вальтыжо́ры
Р. вальтыжо́ра вальтыжо́раў
Д. вальтыжо́ру вальтыжо́рам
В. вальтыжо́ра вальтыжо́раў
Т. вальтыжо́рам вальтыжо́рамі
М. вальтыжо́ру вальтыжо́рах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

вальтыжо́рка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. вальтыжо́рка вальтыжо́ркі
Р. вальтыжо́ркі вальтыжо́рак
Д. вальтыжо́рцы вальтыжо́ркам
В. вальтыжо́рку вальтыжо́рак
Т. вальтыжо́ркай
вальтыжо́ркаю		 вальтыжо́ркамі
М. вальтыжо́рцы вальтыжо́рках

Крыніцы: piskunou2012.

вальтыжы́раванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. вальтыжы́раванне
Р. вальтыжы́равання
Д. вальтыжы́раванню
В. вальтыжы́раванне
Т. вальтыжы́раваннем
М. вальтыжы́раванні

Крыніцы: piskunou2012.

вальтыжы́раваць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. вальтыжы́рую вальтыжы́руем
2-я ас. вальтыжы́руеш вальтыжы́руеце
3-я ас. вальтыжы́руе вальтыжы́руюць
Прошлы час
м. вальтыжы́раваў вальтыжы́равалі
ж. вальтыжы́равала
н. вальтыжы́равала
Загадны лад
2-я ас. вальтыжы́руй вальтыжы́руйце
Дзеепрыслоўе
цяп. час вальтыжы́руючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

вальтыжыро́вачны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вальтыжыро́вачны вальтыжыро́вачная вальтыжыро́вачнае вальтыжыро́вачныя
Р. вальтыжыро́вачнага вальтыжыро́вачнай
вальтыжыро́вачнае		 вальтыжыро́вачнага вальтыжыро́вачных
Д. вальтыжыро́вачнаму вальтыжыро́вачнай вальтыжыро́вачнаму вальтыжыро́вачным
В. вальтыжыро́вачны (неадуш.)
вальтыжыро́вачнага (адуш.)		 вальтыжыро́вачную вальтыжыро́вачнае вальтыжыро́вачныя (неадуш.)
вальтыжыро́вачных (адуш.)
Т. вальтыжыро́вачным вальтыжыро́вачнай
вальтыжыро́вачнаю		 вальтыжыро́вачным вальтыжыро́вачнымі
М. вальтыжыро́вачным вальтыжыро́вачнай вальтыжыро́вачным вальтыжыро́вачных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

вальтыжыро́ўка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. вальтыжыро́ўка вальтыжыро́ўкі
Р. вальтыжыро́ўкі вальтыжыро́вак
Д. вальтыжыро́ўцы вальтыжыро́ўкам
В. вальтыжыро́ўку вальтыжыро́ўкі
Т. вальтыжыро́ўкай
вальтыжыро́ўкаю		 вальтыжыро́ўкамі
М. вальтыжыро́ўцы вальтыжыро́ўках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Вальтэ́р

назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Вальтэ́р
Р. Вальтэ́ра
Д. Вальтэ́ру
В. Вальтэ́ра
Т. Вальтэ́рам
М. Вальтэ́ру