свята́рскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
свята́рскі |
свята́рская |
свята́рскае |
свята́рскія |
| Р. |
свята́рскага |
свята́рскай свята́рскае |
свята́рскага |
свята́рскіх |
| Д. |
свята́рскаму |
свята́рскай |
свята́рскаму |
свята́рскім |
| В. |
свята́рскі (неадуш.) свята́рскага (адуш.) |
свята́рскую |
свята́рскае |
свята́рскія (неадуш.) свята́рскіх (адуш.) |
| Т. |
свята́рскім |
свята́рскай свята́рскаю |
свята́рскім |
свята́рскімі |
| М. |
свята́рскім |
свята́рскай |
свята́рскім |
свята́рскіх |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
свята́рства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
свята́рства |
свята́рствы |
| Р. |
свята́рства |
свята́рстваў |
| Д. |
свята́рству |
свята́рствам |
| В. |
свята́рства |
свята́рствы |
| Т. |
свята́рствам |
свята́рствамі |
| М. |
свята́рстве |
свята́рствах |
Крыніцы:
piskunou2012.
свята́рстваваць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
свята́рствую |
свята́рствуем |
| 2-я ас. |
свята́рствуеш |
свята́рствуеце |
| 3-я ас. |
свята́рствуе |
свята́рствуюць |
| Прошлы час |
| м. |
свята́рстваваў |
свята́рствавалі |
| ж. |
свята́рствавала |
| н. |
свята́рствавала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
свята́рствуй |
свята́рствуйце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
свята́рствуючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
свята́рыць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
свята́ру |
свята́рым |
| 2-я ас. |
свята́рыш |
свята́рыце |
| 3-я ас. |
свята́рыць |
свята́раць |
| Прошлы час |
| м. |
свята́рыў |
свята́рылі |
| ж. |
свята́рыла |
| н. |
свята́рыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
свята́р |
свята́рце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
свята́рачы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Святасла́ў
назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
Святасла́ў |
Святасла́вы |
| Р. |
Святасла́ва |
Святасла́ваў |
| Д. |
Святасла́ву |
Святасла́вам |
| В. |
Святасла́ва |
Святасла́ваў |
| Т. |
Святасла́вам |
Святасла́вамі |
| М. |
Святасла́ве |
Святасла́вах |
свя́тасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
свя́тасць |
| Р. |
свя́тасці |
| Д. |
свя́тасці |
| В. |
свя́тасць |
| Т. |
свя́тасцю |
| М. |
свя́тасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
святата́тнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
святата́тнік |
святата́тнікі |
| Р. |
святата́тніка |
святата́тнікаў |
| Д. |
святата́тніку |
святата́тнікам |
| В. |
святата́тніка |
святата́тнікаў |
| Т. |
святата́тнікам |
святата́тнікамі |
| М. |
святата́тніку |
святата́тніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
святата́тніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
святата́тніца |
святата́тніцы |
| Р. |
святата́тніцы |
святата́тніц |
| Д. |
святата́тніцы |
святата́тніцам |
| В. |
святата́тніцу |
святата́тніц |
| Т. |
святата́тніцай святата́тніцаю |
святата́тніцамі |
| М. |
святата́тніцы |
святата́тніцах |
Крыніцы:
piskunou2012.