святата́тнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| святата́тнік | святата́тнікі | |
| святата́тніка | святата́тнікаў | |
| святата́тніку | святата́тнікам | |
| святата́тніка | святата́тнікаў | |
| святата́тнікам | святата́тнікамі | |
| святата́тніку | святата́тніках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)